باطل در تشبیه

[ویکی فقه] باطل در تشبیه (قرآن). باطل در لغت، قرآن و حدیث، اسم فاعل از بطلان است و دارای مفهوم تقابلی « ضد حق » است.
باطل به کف برآمده از سیلابها و کف فلزات ذوب شده تشبیه می شود.«انزل من السمآء مآء فسالت اودیة بقدرها فاحتمل السیل زبدا رابیا ومما یوقدون علیه فی النار ابتغآء حلیة او متـع زبد مثله کذلک یضرب الله الحق والبـطـل فاما الزبد فیذهب جفآء واما ما ینفع الناس فیمکث فی الارض...»؛ خداوند از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر درّه و رودخانه ای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛ سپس سیل بر روی خود کفی حمل کرد؛ و از آنچه (در کوره ها،) برای به دست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگی، آتش روی آن روشن می کنند نیز کفهایی مانند آن به وجود می آید -خداوند، حق و باطل را چنین مثل می زند!- امّا کفها به بیرون پرتاب می شوند، ولی آنچه به مردم سود می رساند ( آب یا فلز خالص)در زمین می ماند؛ خداوند اینچنین مثال می زند!
← ترسیم دقیقی از منظره حق و باطل
۱. ↑ رعد/سوره۱۳، آیه۱۷.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۹۹، برگرفته از مقاله «باطل در تشبیه».
...

💡 ز آفت خط بتان زین بیش بود افسانه‌ها شکر کاین افسانه ی باطل در این ایام نیست

💡 وسـيـله شـنـاخت حق از باطل در مسير زندگى فردى و اجتماعى است، و معيار و محكى است درزمينه افكار و عقائد، و قوانين و احكام و آداب و اخلاق.

💡 چو حق رخساره بنماید مگر باطل شود باطل در افتادند مداحان از این مدحت به رسوایی

💡 در جدال حق، هدف تحقير طرف، و اثبات تفوق و پيروزى بر او نيست، بلكه هدف نفوذدر افكار و اعماق روح او است، به همين دليل روش مجادله به احسن باجدال باطل در همه چيز متفاوت است.

💡 درسـت است كه پايه هاى حكومت بايد بر دوش مردم باشد، و با مشاركت عموم تحقق يابد،امـا ايـن بـه آن مـعـنـى نـيـسـت كه معيار حق و باطل در همه چيز و در همه جا تمايلات اكثريتباشد.

💡 وَ کُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِینَ (۴۶) و با خداوندان باطل در باطل میرفتیم.