استغفار برای پدر و مادر در اسلام اهمیت ویژهای دارد و مقدم داشتن آن بر دیگران، کاری نیکو و شایسته شمرده میشود. قرآن کریم در آیات مختلف به این موضوع اشاره کرده است و نمونههایی از آن در زندگی پیامبران نیز دیده میشود. از جمله، حضرت نوح علیهالسلام برای پدر و مادر خود استغفار کرد و حضرت ابراهیم علیهالسلام نیز برای پدرش تقاضای آمرزش نمود. این عمل نشاندهنده جایگاه والای احترام و محبت به والدین و اهمیت طلب آمرزش برای آنان در آموزههای اسلامی است.
حضرت ابراهیم علیهالسلام برای پدر گمراهش، آزر، استغفار کرد، اما این استغفار صرفاً به دلیل وعدهای بود که به او داده بود تا وی را به ایمان جذب نماید. زمانی که برای حضرت ابراهیم روشن شد که پدرش دشمن خداست و از مسیر حق بازنگشته، از او برائت جست و دیگر استغفار نکرد. این رفتار ابراهیم علیهالسلام نشاندهنده صبر، حلم و مهربانی اوست؛ چرا که تلاش برای هدایت پدرش تا حد توان ادامه یافت، اما در صورت مشاهده دشمنی آشکار، برائت جست. در قرآن آمده است: «وما کان استغفار ابراهیم لابیه الا عن موعدة وعدهآ ایاه فلما تبین له انه عدو لله تبرا منه ان ابراهیم لاوه حلیم».
در جای دیگری قرآن کریم میفرماید که ابراهیم علیهالسلام با صبر و مهربانی با پدرش سخن گفت و وعده آمرزش داد: «قال سلـم علیک ساستغفر لک ربی انه کان بی حفیا». همچنین خداوند در مورد او میفرماید: «واتل علیهم نبا ابرهیم واغفر لابی انه کان من الضالین». برای مؤمنان، زندگی حضرت ابراهیم علیهالسلام و برخورد او با پدرش سرمشق و نمونهای نیکو است. تنها استثنا در رفتار او، همین سخن و وعده استغفار به پدرش بود که محدود به وعده و تلاش برای هدایت او شد و نشان میدهد که حتی در محبت و استغفار برای والدین، خط قرمزی در برابر دشمنی آشکار با خدا وجود دارد.