زبیدات

زبیدات. [ زُ ب َ ] ( اِخ ) از قبائل شمال فلسطین. ( از معجم قبائل العرب تألیف عمر رضا کحاله ).
زبیدات. [ زُ ب َ ] ( اِخ ) بطنی از حباب است از قبیله «مغره » که ملحق به «عبده »اند از قبیله «شمر» از بنی قحطان. ( از معجم قبائل العرب از عشائر العراق ص 288 ).
زبیدات. [ زُ ب َ ] ( اِخ ) شعبه ای از دلابحه صلته را گویند که از قبیله «شمر» طوقه میباشند. ( از معجم قبائل العرب از عشائر العراق تألیف عزاوی ص 237 ).
زبیدات. [ زُ ب َ ] ( اِخ ) نام شعبه ای است از زبید. این شعبه ملحق اند به «بعیر» از قبیله «اسلم » که یکی از قبائل «صائح » از شمر بنی طی میباشد. ( از معجم قبائل العرب از کتاب عشائر العراق ص 208 ).
زبیدات. [ زُ ب َ ] ( اِخ ) عشیره ای است ساکن در ناحیه غور از منطقه عجلون. گویند این عشیره نخست از قریه حلبون نزدیک جنین فلسطین بیرون شدند و پاره ای از آنان به فلسطین فرودآمدند. ( از معجم قبائل العرب از تاریخ شرقی الاردن و قبائلها تألیف بیک ص 312 ).
زبیدات. [ زُ ب َ ] ( اِخ ) فرقه ای است ساکن در حماة سوریه.( از معجم قبائل العرب از عشائر الشام ج 2 ص 155 ).

فرقه ایست ساکن در حماه سوریه

💡 پس از رفع رخنه موجود در مرحله دوم عملیات، فرماندهان ایرانی متوجه شدند که نیروهای عراقی در ارتفاعات مقابل آن‌ها مستقر شده‌اند. در نتیجه، هدف عمده طرح عملیات، که تحمیل خطوط گسترده پدافندی به آنها بود، حاصل نشده بود، که مقرر شد کلیه یگان‌های موجود در منطقه، با نیروهای تحت امر خود، ۵ کیلومتر به سمت غرب پیشروی کرده و جاده آسفالت چم سری، شرهانی، زبیدات و جاده شنی زبیدات به طیب را تأمین نمایند. مرحله سوم عملیات محرم در ساعت ۲۲ روز ۱۵ آبان ۱۳۶۱ آغاز شد و با وارد آمدن تلفات به ارتش عراق و تأمین اهداف مورد نظر، در فردای آن روز پایان یافت. ارتش عراق از بیم محاصره، از محور ربوط و چم هندی عقب‌نشینی کرد و امکانات و ادوات بسیاری را از خود بر جای گذارد.

💡 ویژگی این منطقه، وجود ارتفاعات جبال حمرین بود، که به‌عنوان خط مرزی قراردادی دو کشور، قبل از حمله عراق به ایران مطرح می‌شد. بلندترین قله این رشته‌کوه، به ارتفاع ۴۰۰ متر، در خاک ایران قرار دارد. علاوه بر تپه ۲۹۸ که در خاک ایران قرار دارد، تپه ۱۷۵ در خاک عراق واقع شده و بر محور وصولی عین خوش، چم سری، شرهانی و زبیدات، مشرف می‌باشد، به‌صورتی که امکان تهدید جاده شرهانی به زبیدات توسط نیروهای عراقی، وجود داشت. بر همین اساس و با توجه به تسلط ارتش عراق، بر معابر و منطقه مواصلاتی نیروهای ایرانی، کلیه ترددها در شب و با چراغ خاموش انجام می‌شد. از دیگر عوارض طبیعی منطقه، رودخانه‌های چیخواب، دویریج و میمه بود، که فصلی و به هنگام طغیان، ارتفاع آب آن به ۱۰ برابر حد معمول، که حدود ۳۰ سانتی‌متر می‌باشد، می‌رسد.