حسین مجتهد

حسین مجتهد. [ ح ُ س َ ن ِ م ُ ت َ هَِ ] ( اِخ ) ابن ضیاءالدین حسن بن محمد موسوی عاملی کرکی معروف به امیر حسین مفتی و سید حسین مجتهد و خاتم مجتهدین است که از جبل عامل به ایران آمده ساکن قزوین شد و سپس به اردبیل رفت و دوباره به قزوین بازگشت و در اینجا در سال 1001 هَ. ق. کشته شد. و جنازه اش را به عراق حمل کردند. او راست: «الاقتصاد فی الاعتقاد» و «البقرة» و «التذکرة» و «تفسیر آیة احل لکم » و «دعامة الخلاف من نجاسة اهل الخلاف » و «دفع المنافاة عن التفصیل و المساواة» و «التوحید» و «الطهماسبیة» و «رفع البدعة» و «سیادة الاشراف » و «شرح روضه کافی » و«شرح شرایع» و «صحیفة الامان » و «عیون الاخبار» و «کتاب الطهارة» و «اللمعة فی صلاة الجمعة» و «النفحات الصمدیة» و «النفحات القدسیة». ( هدیة العارفین ج 1 ص 32 )( معجم المصنفین ج 4 ص 3 ) ( ذریعه در نامهای کتب او ).

ابن ضیائ الدین حسن بن محمد موسوی عاملی کرکی معروف به امیر حسین مفتی و سید حسین مجتهد و خاتم مجتهدین است که از جبل به ایران آمده است و در قزوین ساکن شد

💡 میرزا محمدتقی مجتهد (- پیش از ۱۲۹۴ ق) , از علمای مازندران و استرآباد (گرگان). در قرن سیزدهم هجری. از زندگی او اطلاع دقیقی در دست نیست. زیرا چند عالم مازندرانی و استرآبادی به همین نام در قرن سیزدهم می‌زیسته‌اند. به نوشته روزنامه وقایع اتفاقیه، و ناسخ التواریخ در جمادی الثانی ۱۲۷۳ ق وی به همراه چند تن دیگر از علمای برجسته مازندرانی و استرآباد (گرگان)، از جمله حاج ملا عبدالله مجتهد، حاج ملا محمد اشرفی، حاج میرزا حسین مجتهد و شیخ نصرالله قاضی پس از اشغال بندر بوشهر توسط انگلیسی‌ها، فتوای جهاد صادر کردند و در نامه‌ای به ناصرالدین شاه یا صدراعظم، آمادگی خود و داوطلبان مازندران و استرآباد را در نبرد با نیروهای انلیسی اعلام داشتند.