التحریر و التنویر

[ویکی اهل البیت] دانش تفسیر در اندلس دارای منهج خاصی است, به گونه ای که پاره ای از صاحب نظران را به تحقیقات وسیعی در این باره واداشته که از آن جمله می توان به منهج المفسرین فی الاندلس و کیف نفهم القرآن اشاره کرد. محققان فوق، منهج تفسیری مفسران اندلسی را که خود یک مکتب تفسیری شده است، دارای پنج ویژگی می دانند, بدین شرح:
1. العنایة بالمأثور( به تفسیر نقلی توجه دارند),
2. العنایة بالقراءات( دانش قرائت در تفاسیر ایشان مورد توجه است),
3. الاهتمام باللغة( به لغت اهمیت می دهند),
4. الاهتمام بالاحکام الفقهیة( مباحث فقهی و تبیین احکام را اهمیت می دهند),
5. موقفهم للاسرائیلیات( سعی در پرهیز از اسرائیلیات دارند).
با تأمل در آثار مفسران اندلسی می توان این ویژگی ها را با اندکی تفاوت دید. ایشان در حد توان علمی و اعتقادی خود با اسرائیلیات در تفسیر مبارزه کرده اند که نمونه های فراوانی را می توان در تفاسیر آنان دید.
یکی از راه های درک روش تفسیری هر مفسر و همچنین جایگاه تفسیر وی، مراجعه به منابع تفسیری او است. ابن عاشور در این تفسیر منابع فراوان و مختلفی را مورد مراجعه قرار داده است که از آن جمله می توان به: الکشاف، المحرر الوجیز، مفاتیح الغیب، بیضاوی و درة التنزیل اشاره کرد. با نگاهی اجمالی به این منابع پی می بریم که پاره ای از آنها علاوه بر توجه لازم به لغت، تلاش فراوانی در اشراب عقل گرایی در تفسیر نموده و کوشش کرده اند که سمت و سوی تفسیر را تحقیقی کنند.
[ویکی فقه] التحریر و التنویر (کتاب).
دانش تفسیر در اندلس دارای منهج خاصی است، به گونه ای که پاره ای از صاحب نظران را به تحقیقات وسیعی در این باره واداشته که از آن جمله می توان به منهج المفسرین فی الاندلس و کیف نفهم القرآن اشاره کرد. محققان فوق، منهج تفسیری مفسران اندلسی را که خود یک مکتب تفسیری شده است، دارای پنج ویژگی می دانند، بدین شرح: ۱. العنایة بالماثور (به تفسیر نقلی توجه دارند)، ۲. العنایة بالقراءات (دانش قرائت در تفاسیر ایشان مورد توجه است)، ۳. الاهتمام باللغة (به لغت اهمیت می دهند)، ۴. الاهتمام بالاحکام الفقهیة (مباحث فقهی و تبیین احکام را اهمیت می دهند)، ۵. موقفهم للاسرائیلیات (سعی در پرهیز از اسرائیلیات دارند). با تامل در آثار مفسران اندلسی می توان این ویژگی ها را با اندکی تفاوت دید. ایشان در حد توان علمی و اعتقادی خود با اسرائیلیات در تفسیر مبارزه کرده اند که نمونه های فراوانی را می توان در تفاسیر آنان دید.
معرفی کتاب
یکی از راه های درک روش تفسیری هر مفسر و همچنین جایگاه تفسیر وی، مراجعه به منابع تفسیری او است. ابن عاشور در این تفسیر منابع فراوان و مختلفی را مورد مراجعه قرار داده است که از آن جمله می توان به: الکشاف،المحرر الوجیز،مفاتیح الغیب،بیضاوی و درة التنزیل اشاره کرد. با نگاهی اجمالی به این منابع پی می بریم که پاره ای از آنها علاوه بر توجه لازم به لغت، تلاش فراوانی در اشراب عقل گرایی در تفسیر نموده و کوشش کرده اند که سمت و سوی تفسیر را تحقیقی کنند.
← روش تفسیری کتاب
۱. ↑ التحریر والتنویر، ابن عاشور، ج۱، ص۸.
...

💡 علامه طباطبایی مفسر شیعه در تفسیر المیزان در مورد آیه مباهله آورده‌است که «نبتهل»، فعل مضارع از ماده مباهله است که به معنای ملاعنه است. مباهله بر وزن «مفاعَله» به معنای انجام دادن کاری به صورت دو طرفه است. حروف اصلی آن از ریشه «بهل» است و به معنای «رها کردن و ترک گفتن» می‌باشد؛ این لغت به معنای «لعنت و نفرین» نیز به کار می‌رود چرا که لعنت همچون مباهله، سبب جدا شدن انسان از رحمت الهی است. به گزارش لسان العرب و الفروق، یکی از تفاوت‌های بین واژه «مباهله» و «لعن»، تأکید بیشتری است که در واژه مباهله وجود دارد. طباطبایی معنای دیگر مباهله را محاجه گزارش می‌کند. ابن عاشور مفسر سنی مذهب در التحریر و التنویر، معنای مباهله را دعا به لعن و نفرین می‌داند.