اطعمه و اشربه

اَطْعِمه و اَشْرِبه
اصطلاحی در فقه. عنوان یکی از ابواب موجود در مباحث فقهی که در آن به احکام خوردنی ها و آشامیدنی ها پرداخته می شود. تعیین حیوانات حلال گوشت و حرام گوشت خشکی و دریایی و نیز پرندگان از موضوعات مهم در این باب است. از دیگر موضوعات مورد بحث در این باب عبارت اند از شرایط تذکیۀ حیوانات حلال گوشت، اجزای حرام در حیوانات حلال گوشت و سایر خوردنی ها و نوشیدنی های حلال وحرام.

[ویکی فقه] اطعمه و اشربه یکی از اقسام احکام، در اسلام است.
«اطْعِمَة» یعنی خوردنی ها و «اشْرِبَة» یعنی آشامیدنی ها.
هدف فقها از انعقاد این باب
منظور فقها از منعقد کردن این باب، بیان خوراکی ها و نوشیدنی های حلال و حرام است.
طیّبات و خبائث در اسلام
از نظر اسلام، به طور کلّی، «طیبات- یعنی اشیای مفید و متناسب- برای انسان، حلال و «خبائث»- یعنی چیزهای پلید و نامتناسب- برای انسان، حرام است.
اعراف/سوره۷،آیه۱۵۷.
...
[ویکی شیعه] اَطْعِمَه و اَشْرِبَه، عنوان بابی از ابواب فقه که به بحث درباره احکام خوردنی ها و نوشیدنی ها اختصاص دارد. این احکام غیر از این باب، در باب های صید و ذباحه، طهارت، حج و مکاسب نیز مورد بحث قرار گرفته است.
← اقسام خوراکی ها: در یک تقسیم کلی، اطعمه از جهت منشأ به دو گروه حیوانی و غیرحیوانی تقسیم شده اند.
الف.دسته اول: حیوانات: در سخن از خوراکی های حیوانی، محور بحث بر طبقه بندی حیوانات و باز شناختن حیوانات حرام گوشت از حلال گوشت است. حیوانات بر سه گونه هستند:

💡 مقصود از ((وضعيت اجتماعى ))، بيان طبقات مختلف يك جامعه به لحاظ دين، نژاد، منزلتاجتماعى، سمت، قدرت، مكنت و...، ارتباط آن با طبقات، با يكديگر، و نيز بيان آداب ورسوم، اعياد و جشن ها، قصه ها، خانه ها، اثاث، لباس، اطعمه و اشربه و هر آنچه كهبه ظاهر يك جامعه باز مى گردد؛ مى باشد.(214)

💡 23- كافى، ج 6، ص 385، باب اطعمه و اشربه، جامع احاديث، ص 126.

💡 بخش احکام شامل ۱۲ کتاب صید، ذباحه، اطعمه و اشربه، غصب، شفعه، احیای موات، فرایض، قضا، شهادات، حدود و تعزیرات، قصاص و دیات است.