ارحمنا

💡 سپس دليل اين سخن را چنين بيان مى كند: (آيا فراموش كرده ايد كه گروهى از بندگانخاص من مى گفتند: پروردگارا ما ايمان آورديم، ما را ببخش بر ما رحم كن، و تو بهترينرحـم كـنندگانى )؟! (انه كان فريق من عبادى يقولون ربنا آمنا فاغفر لنا و ارحمنا و انتخير الراحمين ).

💡 يكى ديگر خود مؤ منينند، كه براى خود، و براى برادران ايمانى خود، استغفار مى كنند، وخدايتعالى از ايشان حكايت كرده كه مى گويند: (و اعف عنا، و اغفرلنا، و ارحمنا، انتمولينا)، و بر ما ببخشاى، و ما را بيامرز و بما رحم كن، كه توئى سرپرست ما).

💡 همه ضميرهاى خطاب به كفار و ضميرهاى غيبت به مؤ منين بر مى گردد، و سياق شاهداست بر اينكه مراد از (ذكرى ) همان كلام مؤ منين است كه در دنيا مى گفتند (ربّنا آمنافاغفرلنا و ارحمنا...) كه مضمون كلام خود كفار هم در آتش دوزخ همين است.

💡 ربنا و لاتحملنا ما لاطاقه لنا به واعف عنا و اغفرلنا و ارحمنا انت مولينافانصرنا على القوم الكافرين.

💡 لااله الاالله الحليم الكريم، لااله الاالله العلى العظيم، سبحان الله ربالسموات السبع، و رب الارضين السبع، و ما فيهن و ما بينهن، ورب العرش ‍ العظيم، والحمدلله رب العالمين، اللهم اغفرلنا و ارحمنا، و عافنا واعف عنا فى الدنيا والاخرة، انكعلى كل شى ءقدير

💡 و در پايان آيه موسى (عليه السلام ) عرض مى كند: (بار الها تنها تو ولى وسرپرست مائى، ما را ببخش و مشمول رحمت خود قرار ده، تو بهترين آمرزندگانى )(انت ولينا فاغفر لنا و ارحمنا و انت خير الغافرين ).

💡 در طول مراسم دعا و نیایش، مؤمنان با صدای لرزان و از روی خشوع، از خداوند بزرگ می‌خواهند که با لطف خود ارحمنا و ما را ببخشد.

💡 او در میان نمازهای شبانه، مدام با التماس و نیاز به رحمت الهی، کلمه ارحمنا را در دعا‌های خود تکرار می‌کرد تا آرامش یابد.

💡 در متون قدیمی مذهبی، عبارت‌ها برای درخواست بخشش از پروردگار به کار می‌رفتند تا خداوند در سختی‌ها ارحمنا و ما را حمایت کند.