عشق مجازی

عشق مجازی. [ ع ِ ق ِ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عشق ظاهری. ابتدای محبت و هوی و بعد علاقه و بعد وجد و عشق است که منشاء آن هوی و حب مجازی است و پس از مرتبت عشق شغف است که سوزاننده قلب است. ( از فرهنگ مصطلحات عرفاء ). و آن یا نفسانی است و یا حیوانی. قسم اول مبداء و منشاء مشاکلت نفس عاشق است با معشوق خود در جوهر ذات، و قسم دوم مبداء شهوت حیوانی است. ( از فرهنگ علوم عقلی ). عشق غیرحقیقی و موقت و زودگذر. عشق مجازی یا ظاهری مانند عشقی که در موجودات زنده سبب جلب و جذب یکی دیگری را میشود و نتیجه این جذب و انجذاب بقای نسل و نوع است. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به عشق و عشق افلاطونی شود.

یا عشق ظاهری ابتدای محبت و هوی و بعد علاقه و بعد وجد و عشق است که منشا آن وهوی و حب مجازی است و پس از مرتبت عشق شغف است که سوزاننده قلب است

💡 آن ناز تکلف بد و آن مهر فسون بود وان عشق مجازی بد و آن سود زیان بود

💡 ترقی در توجه کم شود عشق مجازی را به منزل کی رساند؟ مرد را همت چو لنگ افتد

💡 شوق را عشق مجازی از زمین گیران کند نیست چون قمری نظر بر سر و پا در گل مرا

💡 اهلی به حقیقت رسی از عشق مجازی گنجی است حقیقت که کلیدش ز مجاز است

💡 پیش دریا چشم آب از چشمهٔ پل می‌دهد عمر هرکس صرف در عشق مجازی می‌کند