شوات

شوات. [ ش َ / ش ُ ] ( اِ ) شواد. شوار. شوال. شوالک. ( حاشیه برهان چ معین ). پرنده ای است از جنس مرغابی و آن را سرخاب گویند وبعضی گفته اند مرغی است به سرخی مایل و هر زمان به رنگی و لونی برآید و به عربی بوقلمون و ابوبراقش خوانند. ( برهان ). سرخاب از برهان و جهانگیری و در تحفةالسعادت و سروری بمعنی چَرْز است که به عربی حباری گویند و بعضی گویند که فیل مرغ. ( غیاث اللغات ). سرخاب. ( مؤید الفضلاء ). کَرَوان. حُباری ̍. ( منتهی الارب ) ( نصاب ). شواد. مرغی است که هزار چرز گویند و به تازی حباری خوانند. و بعضی گفته اند بوقلمون که هر زمانی برنگی درآید و نماید و ماکیان فرنگی گویند و اول اصح است. ( جهانگیری ) ( از آنندراج ) ( از انجمن آرا ). جانوری است پرنده مانند مرغابی که هم در آب و هم در خشکی زندگانی کند. ( فهرست مخزن الادویه ): جِنْبار، جَنْبَر؛ چوزه شوات. حُباجِر، حُبارِج، حُبْجُر؛ شوات نر. خَرَب؛ شوات نر. عُثْمان؛ چوزه شوات. عَنْز؛ شوات ماده. نَهار؛ شوات نر، و ماده آن را لیل خوانند. ( منتهی الارب ). و رجوع به شواد و دیگر مترادفات کلمه شود.
شواة. [ ش ِ ] ( ع اِ ) پاره ای از بریان. ( منتهی الارب ). قطعه ای از گوشت کباب و پاره ای از بریان. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به شواء و شواءة شود.
شواة. [ ش َ ] ( ع اِ ) پوست سر. ( از اقرب الموارد ) ( دهار ). ج، شَوی ̍. ( مهذب الاسماء ).

۱. نوعی مرغابی، سرخاب.
۲. بوقلمون.

پرنده ایست از جنس مرغابی و آن را سرخاب گویند شوار.

💡 خداوند متعال، در وحى خود فرمود: نماز كسى را خواهم پذيرفت كه در برابر عظمت من،متواضع و فروتن باشد و براى رضاى من از تمايلات و شوات خود صرفنظر كند؛روزها را در ياد من به سر آورد، و بر خلق بزرگى نفروشد و گرسنگان را خوراك وبرهنگان را جامه بخشد و با مصيبت ديدگان به مهربانى رفتار كند و غريبان را بامواسات و الطاف خود، دلخوش سازد چنين بنده را پرتوى از نور خواهد بود كه چونانخورشيد مى تابد براى او نورى مقرر خواهم داشت كه ظلمات او را روشنى بخشد و علم وحلمى كه جهالت را از او مرتفع سازد خود از او حمايت مى كنم و فرشتگان را محافظ ونگهبان او قرار خواهم داد دعايش را اجابت و خواسته اش را برآورده خواهم كردمثل اين چندين بنده نزد من، مثل باغستانهاى بهشت است كه ميوه اش را نارسى و يا فساد وتباهى نخواهد رسيد.