سید صالح

سیدصالح. [ س َی ْ ی ِ ل ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بهمئی سردسیر بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان. دارای 400 تن سکنه. آب آن از چشمه. محصول آنجا غلات، پشم و لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان قالی، قالیچه، جاجیم و پارچه بافی می باشد. ساکنین از طایفه بهمئی بنام بخشعلی معروفند. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).

دهی است از دهستان بهمئی سردسیر بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان.

💡 سید صالح دست‌کم دو بار به عتبات مسافرت کرد. بار نخست به وصیت منورعلیشاه تدفین وی را در عتبات عالیات انجام داد؛ و بار دوم به همراه اسدالله‌خان ظهوری زنگنه که وی نیز از مریدان عبدالعلیشاه بود به آن منطقه رفت. وی همچنین یک سفر نیز به مشهد داشته‌است.

💡 ۲۹ صفر ۲۲ طرف عصر به خانقاه جناب عمده‌السالکین آقای آقاسید صالح به روضه رفتم، از وضع مجلس روضۀ ایشان که اغلب از دراویش و فقرا و بی‌ریا بود خوشم آمد. جناب آقای سید صالح را تا آن روز ملاقات نکرده‌بودم. شخص مرتاض ساکت دیدم سناً قریب هفتاد به نظر آمد.»

💡 پدربزرگ وی سید جواد قزوینی (متوفای ۱۳۱۶ش) از مشاهیر فقه و ادب حله و سید صالح قزوینی (متوفای ۱۲۶۶ش) جد سوم او بنیانگذار مراسم هرولهٔ طویریج بود و آیت‌الله العظمی سید مهدی قزوینی (متوفای ۱۲۶۲ش)، جد اعلای او از مراجع بنام عراق بود.

💡 امامزاده سید صالح قصیر از نوادگان موسی کاظم می‌باشد. بقعه ایشان در سال ۱۳۵۶ بازسازی شد، همچنین ضریح جدیدی در سال ۱۳۷۷ بر روی سنگ مزار ایشان قرار گرفت. در سال ۱۳۹۴ گنبد جدیدی بر روی این بقعه قرار گرفت.

💡 سپهسالار استعفا داد و شاه استعفا را رد کرد تا این‌که نامهٔ تندی از دو مجتهد نامدار پایتخت، ملاعلی کنی و سید صالح عرب رسید. سید صالح عرب، صدراعظم را واجب‌القتل دانست. شاه تسلیم شده و استعفا را پذیرفت.