روز عرفه

[ویکی فقه] نهم ذیحجه را روز عَرَفه گویند. از احکام آن در بابهای طهارت، صلات، صوم و حج سخن گفته اند.
روز عرفه از روزهای با فضیلت است. اشتغال به دعا پس از نماز ظهر و عصر و نیز اجتماع مردم جهت دعا در این روز استحباب دارد؛
افضلیت دعا از روزه در روز عَرَفه
بلکه دعا در روز عرفه از روزه افضل است؛ از این رو، چنانچه روزه موجب ضعف انسان از دعا گردد، کراهت دارد؛ لیکن در صورتی که موجب ضعف نشود مستحب است.
زیارت امام حسین در روز عَرَفه
از دیگر اعمال مستحب روز عرفه، زیارت امام حسین علیه السّلام؛
عتق عبد در روز عَرَفه
...
[ویکی شیعه] روز عَرَفَه، ۹ ذی الحجه، یک روز پیش از عید قربان است. بنابر فقه شیعه، حج گزاران باید از ظهر تا غروب شرعی این روز را در عرفات وقوف کنند. عرفه نزد مسلمانان از روزهای پرفضیلت سال محسوب می گردد و در منابع روایی اعمالی برای آن برشمرده اند که بافضیلت ترین آنها دعا و استغفار است. زیارت امام حسین(ع) و خواندن دعای عرفه نیز در این روز بسیار سفارش شده است.
«عَرَفَة» کلمه ای عربی از ماده «ع ر ف» است. این ماده به معنای ادراک، فهم و شناختن چیزی همراه با تفکر و تدبر در آثار آن است. نام عرفه، از سرزمین عرفات (جایی در مکه که باید در این تاریخ در آن وقوف کرد) گرفته شده و گفته اند عرفات را از آن رو عرفات خوانده اند که زمینی مشخص و شناخته شده در میان کوه ها است.
آثار کهن مکه شناسی، مانند اخبار مکة، برای اشاره به سرزمین عرفات از کلمه «عرفه» نیز استفاده کرده اند. سخاوی تاریخ نگار قرن دهم قمری اهل مکه معتقد است که کلمه عرفات مانند «قصبات» (یعنی جمع) است و به هر نقطه از آن منطقه، «عرفه» گویند و نام کل منطقه، «عرفات» است.
[ویکی اهل البیت] روز عرفه که مطابق است با نهم ذی الحجه، از روزهای بافضیلت و از اعیاد بزرگ می باشد، گرچه به اسم عید نامیده نشده است. در این روز حجاج در نزدیکی مکه توقف می کنند و بعضی از مراسم حج را به جا می آورند. روز قبل از عید قربان.
روز عرفه، روزی است که خدا بندگانش را به عبادت و طاعت خویش دعوت کرده و سفره های جود و احسانش را برای آنان گسترده و شیطان در این روز خوارتر و حقیرتر و رانده تر و خشمناک تر از روزهای دیگر است و روایت شده که حضرت زین العابدین علیه السلام در روز عرفه صدای سائلی را شنید که از مردم درخواست کمک می کرد، به او فرمود: «وای بر تو، آیا در این روز از غیر خدا درخواست می کنی؟! و حال آنکه برای بچه های در رحم، در این روز امید می رود که فضل خدا شامل حالشان گردد و سعادتمند شوند».
حاجت خواستن از غیر خدا در روز عرفه مکروه است.
خواندن صد رکعت نماز برای کسی که در عرفات است با حمد و توحید و ختم آن با آیة الکرسی، مستحب است.
از مناسک حج، وقوف به عرفات از ظهر روز نهم ذی الحجه تا غروب آفتاب است. جمع بین نماز ظهر و عصر در اول وقت برای کسی که در عرفات است، استحباب دارد. در این صورت، اذان نماز عصر ساقط خواهد بود؛ لیکن در این که سقوط آن به نحو رخصت است یا عزیمت، اختلاف می باشد. بنابر قول به عزیمت، اذان نماز عصر مشروعیت ندارد بلکه بدعت و حرام است.
مستحب است محرم پس از بستن احرام، تلبیه را تکرار کند لیکن به تصریح برخی بر کسی که احرام حج بسته، واجب است ظهر روز عرفه تلبیه را قطع کند.
مستحب است امیر الحاج در روز عرفه برای حاجیان سخنرانی کند و آنها را با اعمال و مناسک آشنا سازد. بر حاجی مستحب است شب عرفه به منی رفته تا طلوع فجر در آنجا بیتوته نماید و به طاعت الهی ـ از قبیل نماز، دعا و ذکر ـ مشغول گردد.
بشر و بشیر پسران غالب اسدی روایت کرده اند، که بعد از ظهر روز عرفه در صحرای عرفات خدمت حضرت امام حسین علیه السلام بودیم، پس با گروهی از اهل بیت و فرزندان و شیعیان با نهایت خاکساری و خشوع از خیمه خود بیرون آمدند و در سمت چپ جبل الرّحمه ایستادند و روی مبارک خویش را به سوی کعبه نمودند و دستهای مبارک را روبروی صورت خود به دعا بلند کرد مانند مسکینی که طعام طلبد، در حالی که قطرات اشک از چشمان مبارکش بر رخسار شریفش می ریخت، دعای عرفه را انشا فرمود.

💡 خطبهٔ روز عرفه، خطبه اصلی مراسم حج واجب است که هرساله توسط بالاترین مُفتی عربستان سعودی خوانده می‌شود.

💡 خطبهٔ روز عرفه، خطبه اصلی مراسم حج واجب است که هرساله توسط بالاترین مفتی عربستان سعودی خوانده می‌شود.

💡 برای این روز دعاها، نمازها و اعمال گوناگونی (از جمله غسل) ذکر شده‌است که شیعیان از جمله افرادی که در حج حضور ندارند بجا می‌آورند. از جمله مهم‌ترین این اعمال، دعای حسین در روز عرفه است.

💡 وسرانجام پس از گفتگوى و جسارتهاى ابن زياد، او را بر بالاى دارالامارة به شهادترساندند و سر و پيكر او را از بالا به زمين انداختند و در ميان شهر آن را بر روى زمينمى كشيدند و اين در روز عرفه نهم ذى حجه بود.(227)

💡 قبلاً درباره نعمتهاى الهى و اتمام آنها از سوى خداوندمتعال بر بندگان سخن به ميان آمد و گفته شد كه هركس در اين رهگذر، به مقدار لياقتىكه دارد از اين نعمتها استفاده مى كند، اما در اين ميان بندگان خاصى هستند كه به تمامنعمتهاى الهى دست يافته اند و بهره اى تمام از نعمتهاى تام الهى برده اند. امام حسين(عليه السّلام ) در ((دعاى روز عرفه )) درباره خويش چنين مى فرمايند:

💡 حال براى آنكه مقدارى به كيفيت معرفت اين اولياى الهى پى ببريم، كافى است به چندجمله از ((دعاى روز عرفه )) از حضرت سيدالشهداء (عليه السّلام ) توجه نماييم: