دین فروز

دین فروز. [ ف ُ ] ( نف مرکب ) فروزنده ٔدین. تابندگی و روشنایی بخشنده به دین:
دو پرورده شاه بدخواه سوز
یکی دادورز و یکی دین فروز.اسدی.رجوع به دین فروزنده شود.

فروزند. دین.

💡 کین توز و دین فروز و طرب ساز و خصم سوز زرّ بخش وجود پرور و می‌ گیر و نوش خور

💡 همی گفت زار ای شه دین فروز نخورده است آب این گرامی سه روز

💡 بفرمود دژخیم را دین فروز که این دوزخی را به آتش بسوز

💡 زمینو بدین اختر دین فروز خروش تو درگوشم آید هنوز