دشمن خوی

دشمن خوی. [ دُ م َ ] ( ص مرکب ) آنکه خوی دشمن دارد:
دلبر سست مهر سخت جفا
صاحب دوست روی دشمن خوی.سعدی.

آنکه خوی دشمن دارد.

💡 چه مهره باخت ندانم سپهر دشمن خوی که دور کرد بدستان ز دوستان ما را

💡 مدح گفتن مر ترا آسان بود زیرا که تو عاشق خوی کرامی، دشمن خوی لئام

💡 دلبر سست مهر سخت کمان صاحب دوست روی دشمن خوی