خزان رسیده

خزان رسیده. [ خ َ رَ / رِ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) پژمرده. خزان دیده:
مجنون چو گل خزان رسیده
می گشت میان آب دیده.نظامی.کای تازه گل خزان رسیده
رفتی ز جهان جهان ندیده.نظامی.لیلی سمن خزان ندیده
مجنون چمن خزان رسیده.نظامی.

پژمرده خزان دیده

💡 گیرم‌که ملک فارس‌گلستانست ایدون خزان رسیده‌گلستان را

💡 از مرغ خزان رسیده خاطر من شد تحفه مجلست بهارستانی

💡 برگ خزان رسیده شمارد سهیل را حیرانی عقیق لب آبدار او

💡 برگ خزان رسیده به دامن کشید پای ای دل تو نیز اگر بتوانی قرار گیر

💡 پیران هم از خضاب برومند می شود برگ خزان رسیده اگر سبز می شود

💡 نخل خزان رسیده اگر نیستم، چرا هر پاره از دلم ره دیگر گرفته است؟