جان ستدن
مترادفها
جان دادن، مردن، فوت کردن
لغت نامه دهخدا
جان ستدن. [ س ِ ت َ دَ ] ( مص مرکب ) جان را گرفتن. کشتن. قبض روح کردن. جان ستادن، چنانکه عزرائیل:
که مرا فرمود حق کامروز هان
جان او را تو به هندستان ستان
چون به امر حق به هندستان شدم
دیدمش آنجا و جانش بستدم.مولوی.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) جان را گرفتن کشتن قبض روح کردن.
جمله سازی با جان ستدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 موکب جان ستدن چون بزند لشکر شوق او به جز بر فَرَس خاص به میدان نشود
💡 یک گهر ندهد و به جان ستدن هر زمان باشدش هزار آهنگ
💡 در کشور مات منت جان ستدن برداشته ای ز گردن عزرائیل
💡 سهل باشد چو اجل جان ستدن از هر کس سعی آن کن که مسیحا شوی و جان بخشی
💡 موکب جان ستدن چون بزند لشکر عشق او به جز بر فرس خاص به میدان نشود
💡 پس از آنکه بیمار ساعتها با درد و رنج بسیار در اتاقهای بخش مراقبتهای ویژه دست و پنجه نرم کرد، بالاخره توانست با کمک پزشکان دوباره جان ستد.
💡 در میان آن میدان جنگ پر از دود و غبار، سربازان خسته پس از پایان نبرد طولانی توانستند برای لحظاتی کوتاه در پناه سنگرها جان ستند.
💡 شاعر در اشعار خود بارها از سختیهای مسیر رسیدن به آرامش برای جان ستدن در دنیای پر از تزویر و ریا سخن گفته است.