ثفنه

لغت نامه دهخدا

( ثفنة ) ثفنة. [ ث َ ف ِ ن َ ] ( ع اِ ) پینه زانو. || آنچه بر زمین رسد از تن شتر وقت نشستن، چون زانو و سینه و دست. || زانو و مجتمع ران و ساق از مردم. || باطن زانوی اسب یعنی چفته آن. || عدد و جماعت از مردم. || ناقه که به ثفنه کسی را زند. ج، ثَفنات. || نعت است از ثفن: ناقة ثفنه. || کناره سفره و توشه دان، ج، ثُفُن.

فرهنگ عمید

آن قسمت از اعضای بدن شتر که هنگام خوابیدن به زمین برسد، مانند زانو و سینه.

جمله سازی با ثفنه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 نيز امام باقر روايت كرده است كه در موضع سجده پدرم، پينه ها و برآمدگيهاى آشكارىوجود داشت بود كه در هر سال دو مرتبه آنها را مى بريدند، و در هر مرتبه ثفنه و برآمدگى پنج موضع سجده را مى بريدند. به اين سبب آن حضرت را ذوالثفنات مىخواندند.(251)