بی صبری

بی صبری. [ ص َ ] ( حامص مرکب ) حالت و کیفیت بی صبر. عدم شکیبایی. عدم تحمل. ( ناظم الاطباء ). بی طاقتی. جزع. ناشکیبایی. ناشکیبی. بی آرامی:
چنین تا مدتی در خانه میبود
ز بی صبری دلش دیوانه میبود.نظامی.حمل بی صبری مکن بر گریه صاحب سماع
اهل دل داند که تا زخمی نخورد آهی نکرد.سعدی.

ناشکیبایی.

ناشکیبایی بی تحملی.

💡 وز بی صبری و بی قراری جانم از بس که بسوخت جمله خاکستر شد

💡 بررُخ نمود ناخن بی صبری آشنا کرد از هلال چهره ی خورشید را نگار

💡 آنکه روزم شد سیه باشد ز بی صبری دل چون تو بودی و فراق یار کار دل مرا

💡 چو شیرین دید کز خس رفته شد راه به بی صبری شتابان گشت چون ماه

💡 ز بی صبری فتادی در تب و تاب بر این آتش بریز از ابر صبر آب

💡 ز بی صبری درین مزرع تو قانع نیستی ورنه تبسم می‌کشد سویت چوگندم محمل روزی