بغى

[ویکی الکتاب] معنی بَغْیَ: ستم -طلب کردن حق دیگران از راه تعدی بر آنان
معنی یَبْغِی: ستم می کند (بغی: طلب کردن حق دیگران از راه تعدی بر آنان)
تکرار در قرآن: ۹۶(بار)

💡 احياى اصول سه گانه عدل و احسان و ايتاء ذى القربى و مبارزه با انحرافات سهگانه فحشاء و منكر و بغى در سطح جهانى، كافى است كه دنيائى آباد و آرام و خالىاز هر گونه بدبختى و فساد بسازد، و اگر از ابن مسعود صحابى معروفنقل شده كه اين آيه جامعترين آيات خير و شر در قرآنست به هميندليل است.

💡 در سابق گذشت كه گفتيم مراد از اين اختلاف، اختلاف بعد از آمدن شريعت، و در خودشريعت، و از ناحيه علماى دين و حاملين شريعت است، و چون دين امرى فطرى است،همچنانكه آيه: (فاقم وجهك للدين حنيفا فطرة اللّه التى فطرالناس عليها) بر آندلالت دارد، بدين جهت خداى سبحان اختلاف واقع در دين را ناشى از بغى و حسادت و طغياندانسته است.

💡 و اين تحقق نمى يابد مگر وقتى كه ريشه هاى اختلاف يعنى: 1 - بغى به غير حق 2 -استخدام و تحكم زورمندان از زير دستان 3 - اينكه ضعيف برده شدن براى قوى رابپذيرد، از بيخ كنده شود، پس هيچ اله بجز اللّه نيست و هيچ ربى جز او نيست و هيچحكمى جز براى خدا نيست.