بخست

بخست. [ ب َ ] ( اِ ) صدا و آواز هر چیز. ( برهان قاطع ) ( هفت قلزم ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). صدا و آواز و آواز برگشت. ( ناظم الاطباء ).
بخست. [ ب ُخ ْ خ َ ] ( اِ ) صدا و آواز دماغ در خواب، و آن را بعربی غطیط خوانند. ( از برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( از هفت قلزم ) ( انجمن آرا ). غطیط صدا و آواز بینی در خواب. ( ناظم الاطباء ). فخة. فخیخ. ( یادداشت مؤلف ). خرخر.
- بخست کردن؛ خرخر کردن خفته و جز آن. غطیط. ( مجمل اللغة از یادداشت مؤلف ).
بخست. [ ب َ خ َ / ب ُخ ْخ َ ] ( اِ ) جانور کوچکی مانند ملخ. ( ناظم الاطباء ).

جانور کوچکی مانند ملخ.

💡 زیک برق کز دشنه ی او بجست تن و جان صد مرد جنگی بخست

💡 که رستم ز دست جوانی بخست به زاول شد و دست او را ببست

💡 مرا بطمع لبانش بخست مژگانش چنانکه خرا خلد مرد را بطمع رطب

💡 زخم این نامحرمانم دل بخست محرمی کو در جهان مرهم کجاست

💡 گفتم آخر گر سنان از من بخست قلتبان دیگر آوردم به دست

💡 گهی از پسته عنّابش بخست او ببوسه بر شکر فندق شکست او