گواهی حق
گواهی حق به معنای شهادت یا گواهیای است که به حق و واقعیت اشاره دارد. این اصطلاح در زمینههای حقوقی، اجتماعی و دینی به کار میرود و نشاندهنده تأکید بر صداقت و صحت اطلاعاتی است که ارائه میشود.
معنا در زمینه حقوقی: در حقوق، گواهی حق میتواند به معنای ارائه شهادت در دادگاه یا ثبت رسمی اطلاعاتی باشد که صحت آن تأیید شده است. این نوع گواهی برای اثبات یک ادعا یا حق قانونی مورد استفاده قرار میگیرد.
معنا در زمینه دینی: در متون دینی، گواهی حق میتواند به معنای شهادت بر توحید و حقانیت خداوند و پیامبران باشد. این نوع گواهی به عنوان بخشی از ایمان و عقاید دینی محسوب میشود.
کاربرد عمومی: بهطور کلی، گواهی حق به هر نوع تأیید یا شهادتی اشاره دارد که بر اساس حقیقت و واقعیت باشد و میتواند در زمینههای مختلفی چون امور مالی، اجتماعی، خانوادگی و غیره کاربرد داشته باشد.
مترادفها
شهادت حق، گواهی درست
متضادها
گواهی باطل
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] گواهی حق (قرآن). اقامه شهادت عادلانه و ترک کتمان آن یکی از مهمترین پایه های اقامه عدالت در جامعه بشری است. که بهشت پاداش گواهی دهندگان به حق است.
بهشت، مکانی تضمین شده برای گواهی دهندگان به حق است. والذین هم بشهـدتهم قائمون «و آنها که با ادای شهادتشان قیام می نمایند.» اولـئک فی جنت مکرمون. «آنان در باغهای بهشتی (پذیرایی و) گرامی داشته می شوند.»
← تحمل شهادت
۱. ↑ معارج/سوره۷۰، آیه۳۳.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «گواهی حق».