کم صلا

کم صلا. [ ک َ ص َ ] ( اِ مرکب ) قاعده ای است مقرری که در آن حروف مهمله به ترتیب لف و نشر مرتب تغییر می دهند و معجمه به حال خود می گذارند و آن این است:
کم صلا او حط له در سع
حرف منقوط را به جایش دع.
مثال از علی خراسانی:
وصل می گردد به قرب حرفها اسم اله
قرب می جویم به او من از حساب کم صلا.
پس واو چون به الف و صاد با لام و لام با هابدل شود اله پدید آید. ( آنندراج ). در اصطلاح علم بدیع، تغییر حروف مهمله به ترتیب لف و نشر مرتب و به حال خود گذاشتن حروف معجمه... ( فرهنگ فارسی معین ).

( اسم ) تغییر حروف مهمله بترتیب لف و نشر مرتب و بحال خود گذاشتن حروف معجمه طبق بیت ذیل: ( کم صلا او حط له در سع حرف منقوط را بجایش دع ). مثال ( وصل میگردد بقرب حرفها اسم ( اله ) قرب میجویم باو من از حساب کم صلا ). ( علی خراسانی ) توضیح ( و ) به الف ( ص ) به ل و ( ل ) به ه بدل شود اله پدید آید.

💡 ساقی صلا زد محتسب می در قدح کن برملا صوفی شکسته توبه و خواهد که ساغر برکشد

💡 بگرد رفت هزار ازدحام حشر آن جا که میزبان سخایش صلای مهمان داد

💡 چیست جرم من که مخصوصم بداغ هجر کرد آنکه بر خوان وصال خود صلای عام داد

💡 به دهر تاکه سرایند ان‌س و جان‌که رسول صلای دین شریعت در انس و جان افکند

💡 در میخانه را بگشا صلا دادیم رندان را خراباتست و مطرب عشق و ساقی مست و جانانه

💡 خلق را گر نزدی داعی جود تو صلا کی بصحرای وجود آمدی از کتم عدم