چم دیوان

چم دیوان. [ چ َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان ویسیان بخش ویسیان شهرستان خرم آباد که در 33 هزارگزی باختر ماسور، کنار باختری راه شوسه خرم آباد به اندیمشک واقع است. جلگه و معتدل است و 200 تن سکنه دارد. آبش از رودخانه خرم آباد. محصولش غلات، حبوبات و لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری و راهش اتومبیل رو است. ساکنان این آبادی از طایفه ٔویس گرم میباشند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

دهی از دهستان ویسیان بخش ویسیان شهرستان خرم آباد

💡 الا ای بنده گمره به ره باز آی و طاعت کن مکن چندین گنه تا کی سیه داری دل و دیوان

💡 بسیاری از آتشکده‌ها و مغان از سوی دولت برقرار شدند. اهورامزدا و ایزدان از این رهگذر بهره‌ای بزرگ یافتند و اهریمن و دیوان سخت آلوده و ننگین شدند.

💡 کس نباشد زین سپس از جور دیوان در شکنج کس نماند بعد ازین از عدل سلطان بی نصیب

💡 هست (دو) آنجا میم دو جوان نیست جز ایران دیوان (دو) به یکی

💡 در مرزبان‌نامه، دیو گاوپای در پاسخ دادن به پرسش‌ها و معماهای دانای دینی شکست می‌خورد و از این‌رو همه دیوان، رویهٔ گیتی را فرومی‌گذارند و به زیرزمین و غارها می‌پناهند و دیگر با آدمی‌زاده درنمی‌آمیزند.

💡 زیر وزبر فارس گر شود عجبی نیست از ستم بی شمار صاحب دیوان