کن مکن

💡 هرچند ناز دامن لیلی کشد، دلش باور مکن که از پی مجنون نمی‌رود

💡 می شود جان تازه از آواز پای آشنا از مزار کشتگان خویش پا کوته مکن

💡 مکن به چشم حقارت نظر به درویشان که بی‌نیاز جهانند اگر تهی دستند

💡 مکن از مطرب و می منع من ای شیخ برو من بتو کار ندارم تو به من کار مدار

💡 مرا به زهد و صلاح و وَرَع مکن دعوت بلای عشق به است از چنین سلامت‌ها

💡 در فلسفه اخلاق، گاهی انسان در میان کشمکش‌های سخت کن مکن گرفتار می‌شود و نمی‌تواند میان میل‌های شخصی و وظایف اخلاقی خود، تصمیمی قاطع و درست اتخاذ کند.

💡 زندگی پر از چالش انسان مملو از دستورهای کن مکن است که هر کدام می‌توانند مسیر آینده او را به سمت رستگاری یا سقوط و تباهی تغییر دهند.

💡 او در میان هیاهوی دستورهای کن مکن، سعی داشت آرامشی درونی پیدا کند تا بتواند با تمرکز بسیار بیشتر، بر اهداف والای زندگی خود پافشاری نماید.