پراگنده دل

پراگنده دل. [ پ َ گ َ دَ / دِ دِ ] ( ص مرکب ) رجوع به پراکنده دل شود.

( ~. دِ ) (ص مر. ) آن که دلی پراکنده دارد، پریشان خاطر، بی آرام.

( صفت ) آنکه دلی پراکنده دارد پریشان خاطر پراگنده خاطر بی آرام.

آن که دلی پراکنده دارد، پریشان خاطر، بی آرام.

💡 چو گستهم بشنید لشکر براند پراگنده لشکر همه باز خواند

💡 پراگنده گشت آن سپاه بزرگ چومیشان بددل که بینند گرگ

💡 زگیلان تباهی فرون است از این / ز نفرین پراگنده شد آفرین

💡 چنین تا بیامد یکی ژرف رود***سپه شد پراگنده چون تار و پود ابوالقاسم فردوسی

💡 خلق بیم است که چون ذره پراگنده شوند گر بایشان نرسد سایهٔ ظل‌اللهی