نیک امد

( نیک آمد ) نیک آمد. [ م َ ] ( مص مرکب مرخم، اِمص مرکب ) اقبال. مساعدت بخت. مقابل ادبار. ( یادداشت مؤلف ):
نیک آمد و بدآمد خلق خدای از اوست
نصرت به جز ورا به جهان کی بود روا.سوزنی.

💡 چونکه بر سلطان سلطانان خبر شد حال من کرد بر نیک آمد من حالی از جیحون گذار

💡 دل بود طپان در برم از چشمک خونریز نیک آمدی ای خط که مرا حرز امانی

💡 گر نیک آمد، شکستن از بهرِ چه بود؟ ور نیک نیامد این صُوَر، عیب کراست؟

💡 بخواهم عذر این شبدیز توسن جوی مردافکن به بخت شاه نیک آمد که نیک اندر کشم تنگش

💡 مرحبا نیک آمدی ای یأس تا بیرون دهم گریه گرمی که شوید تیرگی را از گناه

💡 نیک آمد و بد آمد خلق خدا ازوست آن به بود که قدرت و قوت بود روا