نجفی قوچانی محمدحسن

[ویکی نور] سید محمد حسن بن سید محمد نجفی، معروف به آقا نجفی قوچانی (متوفای 1363 ق). وی در سال 1295 ق در قریۀ خسرویه از توابع قوچان چشم به جهان گشود و پس از گذراندن دروس مقدماتی به مدت سه سال در قوچان به تحصیلاتش ادامه داده.
سپس به مشهد رفته و در یکی از مدارس آن شهر به نام «دو درب» ساکن می گردد در این شهر مقدس و در کنار معنویت مرقد مطهر امام رضا علیه السلام همراه تعالی و رشد معنوی دروس سطح حوزۀ علمیه را تا اتمام قوانین فرا می گیرد.
در سال 1312 یا 1315 همراه یکی از هم درسانش با پای پیاده و تحمل سختی های بسیار به اصفهان که در آن موقع از مراکز علمی معتبر بوده می رود و در یکی از حجره های مدرسه «عربون» سکنی می گزیند.
او در آن شهر در محضر آخوند ملا محمد کاظم کاشی (متوفای 1339 ق) درس منظومۀ سبزواری، از شیخ عبدالکریم گزی درس فرائد الأصول (رسائل)، از سید محمد باقر درچه ای فقه و اصول، از میرزا جهانگیرخان قشقایی (متوفای 1328 ق) فلسفه و کلام و از آقا نجفی اصفهانی (متوفای 1332 ق) نوۀ شیخ محمد تقی اصفهانی صاحب هدایة المسترشدین (متوفای 1248 ق) اخلاق و عرفان را فرا می گیرد. در این دوران، زندگی بر او به سختی می گذشته و با تنگدستی روزگار می گذرانیده است.
بعد از چهار سال، در سال 1318 ق در سن 23 سالگی با پای پیاده به نجف اشرف مهاجرت نموده و در آنجا از محضر شیخ محمد باقر اصطهباناتی (متوفای 1326 یا 1328 ق) در علوم عقلی استفاده نموده و در حلقۀ درس صاحب کفایة الأصول شیخ محمد کاظم خراسانی (متوفای 1329 ق) وارد می گردد و به تدریج از نزدیکان و خواص وی می گردد و از همگامان و یاران آن مرجع بزرگ در نهضت مشروطیت بوده است.