میر سید محمد حسینی شهشهانی

[ویکی اهل البیت] آقا میر سید محمد حسینی شهشهانی فرزند عبد الصمد اصفهانی متوفی 1287 ق. از علما و مشاهیر بزرگ شیعه و مراجع تقلید در قرن سیزدهم هجری بود.
شهشهانی فقیهی مجتهد، ادیبی شاعر و دانشمندی جامع بود. در فقه و اصول، ادبیات عجم و عرب، نظم و نثر تبحر و مهارت داشت. سنوات عمر او در شهر اصفهان سپری شد. و در آغاز کار مدتها از محضر سید محمد مجاهد در عتبات استفاده نمود و سپس در حوزه اصفهان از حضور حاجی کرباسی و شیخ محمدتقی رازی بهره برد و به مقام اجتهاد و استادی رسید.
شهشهانی سالها در اصفهان به کرسی تدریس فقها نشست و علمائی بزرگوار از محضرش برخاستند. از جمله ایشان از اساتید صاحب روضات است و علامه خوانساری ضمن تجلیل از مقام علمی و کمالات اخلاقی او می نویسد: حوزه تدریس فقها و زعامت و افتای شیعیان به وی منتهی شد.
قبر این عالم بزرگ در ابتدای محدوده لسان الارض تخت فولاد اصفهان می باشد.

💡 میر سید محمد محیط طباطبائی (زادهٔ ۲۶ خرداد ۱۲۸۰ – درگذشتهٔ ۲۷ مرداد ۱۳۷۱) پژوهشگر ادبی، مورخ، منتقد و ادیب معاصر ایران بود.

💡 میر سید محمد در ۲۰ آبان ۱۳۴۲ در هشتاد و نه سالگی درگذشت و جنازه اش در نجف مدفون گشت.

💡 میر سید محمد بهبهانی (زاده ۱۲۵۳ – درگذشت ۲۰ آبان ۱۳۴۲) از مراجع بزرگ دینی تهران در دوران معاصر بود که در نهضت مشروطیت و سپس در سرنگونی دولت محمد مصدق نقش داشت. وی فرزند سید عبدالله بهبهانی از مجتهدان طراز اول تهران و از رهبران انقلاب مشروطه بود.