مومیا گر

کسی که اجساد را مومیایی می کند.

( صفت ) کسی که بدن مرده را مومیایی کند

💡 [شکستگی] همه کار تو را درست کند دلی شکسته بود مومیای درویشی

💡 در کوی عشق دوست سعیدا شکسته ای است باشد به این شکسته رسد مومیای عشق

💡 ز پای افتادم از هجران چه بودی گرم دادی ز وصلت مومیا دست

💡 عجز باشد در طلب شمع دلیل مدعا صد درست از مومیا یک دل شکستی می‌کند

💡 افتاده ام ز اسب نشاط وصال تو از لطف خویشتن قدری مومیا فرست