مفهوم واژه ادبیات

[ویکی فقه] واژه ادبیات نام پاره ای از رشته های دانشگاهی هست، به معنای مجموعه آثار زبانی زیبا به کار می رود و در قالب های شعر، داستان و... پدید می آیند.
واژه ادبیات که امروزه در زبان فارسی بسیار آشنا و پرکاربرد است؛ به ویژه که نام پاره ای از رشته های دانشگاهی نیز هست، به معنای مجموعه آثار زبانی زیبا و هنرمندانه ای به کار می رود که در قالب های شعر، داستان، نمایشنامه و... از سوی شاعران و نویسندگان یک ملّت پدید می آیند و فرهنگ آن ملّت را بارور می سازند و همین آثار منظوم و منثور اند که در رشته های ادبیات آموخته می شوند. «ادبیات» به این معنا، همه آثار ادبی را فرا می گیرد؛ خواه آن ها که به کتابت درآمده اند و خواه آن ها که شکل نوشتاری نیافته اند و به صورت شفاهی و سینه به سینه به دوستداران می رسند.
مصادیق
امروزه برای ثبت و ضبط آثار شفاهی کوشش های بسیاری صورت گرفته و انبوهی از آن ها نیز صورت نوشتار یافته اند. آن چه مانند واژه شناسی، دستور زبان، معانی، بیان، بدیع، عروض و قافیه که برای درک و دریافت و نقد و تحلیل بهتر این آثار بایسته است، و نیز آن چه درباره این آثار و پدیدآورندگان آن ها نوشته می شود، مانند تاریخ ادبیات، نقد ادبی، و سبک شناسی نیز ادبیات خوانده می شود.
معانی انحرافی و ناپسند
ادبیات جز معنای رایج یاد شده، گاه، هم در زبان عربی و هم در زبان فارسی به معنای دیگری نیز به کار می رود؛ معنایی که چندان درست و پسندیده نیست و باید از آن پرهیز شود. در این معنا، ادبیات یعنی همه کتاب ها و مقاله هایی که درباره موضوع خاصّی نوشته شده است. ادبیات به این معنا، کم و بیش برابر است با آن چه امروزه «کتاب شناسی» یا «منابع و مآخذ» یک چیز گفته می شود؛ برای مثال «ادبیات ولایت» یعنی کتاب ها و مقاله هایی که درباره ولایت نوشته شده یا «ادبیات آزادی»، یعنی آن چه درباره آزادی نوشته شده است؛ برای نمونه، در مجله ای معتبر در پایان مقاله ای علمی درباره زمین لرزه، هنگام یاد کرد منابع و مآخذ، ترکیب «ادبیات زمین لرزه» آمده و در زیر آن نام شماری کتاب، یاد شده است.
← وجه معنا
...
[ویکی فقه] مفهوم واژه ادبیّات. واژه ادبیات نام پاره ای از رشته های دانشگاهی هست، به معنای مجموعه آثار زبانی زیبا به کار می رود و در قالب های شعر، داستان و... پدید می آیند.
واژه ادبیات که امروزه در زبان فارسی بسیار آشنا و پرکاربرد است؛ به ویژه که نام پاره ای از رشته های دانشگاهی نیز هست، به معنای مجموعه آثار زبانی زیبا و هنرمندانه ای به کار می رود که در قالب های شعر، داستان، نمایشنامه و... از سوی شاعران و نویسندگان یک ملّت پدید می آیند و فرهنگ آن ملّت را بارور می سازند و همین آثار منظوم و منثور اند که در رشته های ادبیات آموخته می شوند. «ادبیات» به این معنا، همه آثار ادبی را فرا می گیرد؛ خواه آن ها که به کتابت درآمده اند و خواه آن ها که شکل نوشتاری نیافته اند و به صورت شفاهی و سینه به سینه به دوستداران می رسند.

💡 آنچه روشن است اینکه مفهوم واژه «ایران» در عرصه مذهبی نیز کاربرد داشته و به پیدایش مفهوم سیاسی آن به معنای یک مجموعه سرزمین انجامیده‌است.

💡 با عنایت به آنچه ذکر شد و با توجه به مفهوم واژه‌های «مُل» و «تکیه» در زبان پارسی و گویش یزدی، به نظر می‌رسد که «ملتکیه» به معنای «کنار تکیه» و «بغل تکیه» باشد.

💡 اما اینکه چرا ما این نام را انتخاب کردیم و با وجود اینکه تا حدودی دور از ذهن است از آن استفاده می‌کنیم، باید به این موضوع اشاره کنم که مفهوم واژه دنگ که به معنی بی‌خبر‌شدن و مست‌شدن است، برای ما بسیار اهمیت دارد. جدا از اینکه ما در آثارمان استفاده زیادی از ادبیات کلاسیک پارسی به خصوص اشعار مولانا انجام می‌دهیم، برای نام‌گذاری گروه نیز به سراغ یکی از اشعار مولانا رفتیم و این نام را وام گرفتیم.

💡 تحریرها، ویبراسیون تحریرها و صدای پر احساسی که مفهوم واژه‌ها و ترانه‌ها را به زیبایی فضاسازی می‌کند، از دیگر ویژگی‌های صدای حمیرا است.

💡 و گرنه انتظار خشك و خالى، به عبارت ديگر اميد ذهنى بى آنكه در جامعه تحقق يابد وآثارش آشكار شود هيچگاه بهترين عمل و همانند شمشير زدن در ركاب پيامبر خدا صلى اللّهعليه و آله نخواهد بود، چنانكه مفهوم واژه ((عمل )) و جنگيدن در ركاب پيامبر صلى اللّهعليه و آله و سلم حاكى از حضور در صحنه و فعاليت عملى و كار و كوشش و زمنيه سازىعينى است كه نه نيت بدون عمل، و اميد ذهنى بدون آثار عملى.

💡 برخى واژه ها كه به نوعى از آفرينش دلالت مى كند. معمولا با مفهوم فطرت اشتباه مىشود و براى آنكه دركى روشنتر از مفهوم واژه فطرت بيابيم لازم است مفهوم اين واژه هابيان شود و از مفهوم فطرت جدا گردد، از جمله دو واژه ((طبيعت )) و ((غريزه )).