دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] معاویة بن خدیج. معاویه بن خدیج یا حدیج بن جفنه بن قنبر، ابو نعیم کندی سکونی از یاران و اصحاب پیامبر (صلی الله علیه وآله) بود.
زندگی انسان ها در ادوار و زمان های مختلف، گر چه در هر مقطع، شکل متمایز و منحصر به فردی از لحاظ فرهنگ، حکومت، اقتصاد، جمعیت، قدرت و... دارد. اما از نظر سنت های تاریخی حاکم بر رفتار و اعمال اجتماع سراسر، شباهت و همانندی است. تاریخ شرح زندگی افراد و انسان ها است، و از سوی دیگر جوامع انسانی از نظر افراد جامعه به دو گروه عوام و خواص تقسیم می شود. نقش خواص در جامعه، بسیار تاثیر گذار است، این ها هستند که جامعه را به سوی پیروزی هدایت می کنند و یا به سراشیبی شکست و انزوار سوق می دهند. از همین جاست که اهمیت شناخت خواص و از جمله آن معاویه بن خدیج بیانگر نقش تاثیر گذار آنان در فراز و نشیب تاریخ جامعه اسلامی بسیار مفید و ضروری است.معاویه بن خدیج یا حدیج بن جفنه بن قنبر، ابو نعیم کندی سکونی که مردی هوشیار و زیرک و عالم، سیه چهره و بلند قامت بود. وی در صدر اسلام از یاران و صحابه رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) بودند.
[ویکی فقه] معاویه بن خدیج یا حدیج بن جفنه بن قنبر، ابو نعیم کندی سکونی از یاران و اصحاب پیامبر (صلی الله علیه وآله) بود.
زندگی انسان ها در ادوار و زمان های مختلف، گر چه در هر مقطع، شکل متمایز و منحصر به فردی از لحاظ فرهنگ، حکومت، اقتصاد، جمعیت، قدرت و... دارد. اما از نظر سنت های تاریخی حاکم بر رفتار و اعمال اجتماع سراسر، شباهت و همانندی است. تاریخ شرح زندگی افراد و انسان ها است، و از سوی دیگر جوامع انسانی از نظر افراد جامعه به دو گروه عوام و خواص تقسیم می شود. نقش خواص در جامعه، بسیار تاثیر گذار است، این ها هستند که جامعه را به سوی پیروزی هدایت می کنند و یا به سراشیبی شکست و انزوار سوق می دهند. از همین جاست که اهمیت شناخت خواص و از جمله آن معاویه بن خدیج بیانگر نقش تاثیر گذار آنان در فراز و نشیب تاریخ جامعه اسلامی بسیار مفید و ضروری است.معاویه بن خدیج یا حدیج بن جفنه بن قنبر، ابو نعیم کندی سکونی که مردی هوشیار و زیرک و عالم، سیه چهره و بلند قامت بود. وی در صدر اسلام از یاران و صحابه رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) بودند.
شمایل ظاهری
از نظر ظاهری چشمش کج بود، زیرا یکی از چشم هایش را در روز وهعله از دست داده بود.
خونخواهی عثمان
بعد از وفات رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) او از جمله سرداران آغاز عصر اموی به حساب می آمد، که در جنگ صفین در لشکر معاویه بن ابی سفیان قرار داشت. معاویه بن خدیج نخستین کسی بود که در اسلام شمشیر کشید و به خونخواهی عثمان تظاهر کرد و باعث خونریزی میان مسلمین گردید. او از رهبران و طرفداران تفکر عثمانی و خواهان خونخواهی عثمان از امام علی (علیه السّلام) بود. در مصر نیز با امیرالؤمنین بیعت نکرد و با دستورات والی امام علی (محمد بن ابی بکر) در مصر مخالفت می کرد. معاویه بن خدیج مردی ملعون و خبیث بود و علی (علیه السّلام) را سب می کرد. داود بن ابی عوف می گوید: معاویة بن خدیج در مسجد مدینه بر حسن بن علی (علیه السّلام) وارد شد، امام حسن (علیه السّلام) به او گفتند، ای معاویه تو علی را سب می کنی، به خداوند سوگند روز قیامت او را مشاهده خواهی کرد که بر چهره منافقان تازیانه می زند و آن ها را دور می کند.
فعالیت های سیاسی
...
