مجموعۀ مانده ای

{residual set, co meager} [ریاضی] مجموعه ای که مکمل آن یک مجموعۀ رسته اول باشد

💡 اسیر لذت تن مانده ای وگرنه ترا چه عیشهاست که در ملک جان مهیا نیست؟

💡 تا با خودی ز حضرت دل دور مانده ای از خود برون خرام پی جستجوی دل

💡 گنج قدسی، در خراب آباد دنیا مانده ای آب دریایی، ولی در جویبار عالمی

💡 خدا غریب مرا آفریده چون عنقا چه مانده ای به غریبی تو چون وطن داری؟

💡 در حرص نان چو مور «نظیری » چه مانده ای طاووس می شود مگس اندر هوای خم

💡 بی رخ او داغ در زیر سیاهی مانده ای است دیده خورشید اگر صائب شود روزن مرا