مامور اعلام برائت از مشرکان

[ویکی فقه] در سال نهم هجرت بود که رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) ابتدا ابوبکر را برای خواندن سوره برائت و اعلام بیزاری خدا و رسولش از مشرکان، به مکه فرستاد؛ اما وقتی ابوبکر به نیمه های راه رسید، جبرئیل نازل شد و به پیامبر دستور داد که این سوره باید توسط خود شما یا کسی که از خود شما و همانند شما است خوانده شود؛ بنابراین امیرالمؤمنان (علیه السّلام) برای این کار انتخاب شد. ابوبکر که از این قضیه به شدت ناراحت شد و این مساله یکی از مسائلی بود که حقد و کینه را نسبت به امیرمؤمنان (علیه السّلام) شعله ور ساخت. در این مقاله به بررسی این واقعه در منابع اهل سنت پرداخته می شود.
ماجرای فرستادن امیرمؤمنان (علیه السّلام) به جای ابوبکر برای برائت از مشرکان، از طرفی برتری مطلق امیرمؤمنان (علیه السّلام) را بر خلیفه اول ثابت می کند؛ زیرا بر طبق این روایت، امیرمؤمنان (علیه السّلام) نزدیک ترین شخص به پیامبر خدا و مطیع کامل آن حضرت بوده است؛ چنانچه خداوند از زبان حضرت ابراهیم (علیه السّلام) می فرماید:«فَمَنْ تَبِعَنی فَاِنَّهُ مِنِّی؛
ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۶.
همانند دیگر فضائل امیرمؤمنان (علیه السّلام) که اهل سنت نتوانسته اند آن را تحمل کنند، در برابر این فضیلت بی نظیر نیز ایستادگی کرده و تلاش نموده اند که با وارد کردن شبهات و اشکالات متعدد، فضیلت بودن آن را زیر سؤال ببرند.ما در این فصل شبهات آن ها را مطرح کرده و پاسخ خواهیم داد.
← ماموریت ابوبکر در ابلاغ برائت
۱. ↑ ابراهیم/سوره۱۴، آیه۳۶.
...

💡 علامه شهيد مطهرى در تفسير سوره حمد، ابن عباس، عاصم، كسائى، ابن عمر، ابنزبير، عطاء، طاووس، فخر رازى و سيوطى را از جمله كسانى معرفى مى كند كه بسماللّه را جزء سوره مى دانسته اند. البتّه در ابتداى سوره برائت (سوره توبه )، بسماللّه نيامده است كه به فرموده حضرت على عليه السلام بخاطر آن است كه بسم اللّهكلمه امان و رحمت است و با اعلام برائت از مشركين سازگار نيست.

💡 پدر او آیت‌الله ابوالقاسم خزعلی، نماینده مجلس خبرگان قانون اساسی و رهبری و عضو فقهای شورای نگهبان بود. او در گفتگویی ویدئویی از فشارها برای اعلام برائت از برادرش مهدی خزعلی خبر داد و گفت که متن منتشر شده در بعضی سایت‌ها دربارهٔ برائت او از مهدی خزعلی، ساختگی است.

💡 مشهورترين نام هاى اين سوره در روايات، ((توبه )) و ((برائت )) است. ((توبه ))، ازآن جهت كه در اين سوره، بارها از توبه ى انسان و بازگشت لطف الهى سخن به ميان آمدهاست، و ((برائت ))، بدان جهت كه اين سوره با اعلام برائت از مشركان آغاز شده است.