لنگر دماغه

💡 شاه امانوئل پرتغالی که از عزیمت آن‌ها باخبر شد، چند کشتی جنگی را به تعقیبشان فرستاد اما ماژلان موفق شد پرتغالی‌ها را جا بگذارد. ناوگان او پس از توقف کوتاهی در جزایر قناری به جزایر کیپ ورد رفت و از آنجا راهی دماغه سن اوتین در برزیل شد. در ۲۰ سپتامبر از خط استوا گذشتند و در ۶ دسامبر ساحل برزیل در دیدرس قرار گرفت. چون برزیل در آن زمان محدودهٔ پرتغال بود، ماژلان از آن دوری کرد و در ۱۳ دسامبر در منطقهٔ خوش آب و هوایی نزدیک ریو دو ژانیروی امروزی لنگر انداخت. پس از تهیهٔ آذوقه و آماده‌سازی کشتی به سوی جنوب حرکت کردند و در ۱۰ ژانویه ۱۵۲۰ میلادی به مصب رودخانهٔ لاپلاتا رسیدند.

💡 آنها کریسمس را در جزیره تیرادل فوئگو (جنوب آمریکای جنوبی) گذراندند و با دور زدن دماغه هورن در ۲۸ سپتامبر وارد اقیانوس اطلس شدند، در ۲۱ مارس ۱۷۷۵ میلادی در ساحل دماغه امید نیک لنگر انداختند و سرانجام در ۳۰ ژوئیه ۱۷۷۵ میلادی به بریتانیا رسیدند.

💡 ملوان ارشد دستور داد تا لنگر دماغه را با سرعت آماده کنند تا در صورت بروز هرگونه مشکل ناگهانی، کشتی بتواند به سرعت مستقر شود.

💡 در هنگام طوفان‌های شدید در اقیانوس، بررسی وضعیت لنگر دماغه و زنجیرهای متصل به آن برای امنیت کشتی و سرنشینان بسیار حیاتی و ضروری است.

💡 کشتی تجاری بزرگ قبل از ورود به بندر، ابتدا لنگر دماغه را با دقت بررسی کرد تا از سلامت مکانیسم رهاسازی آن در شرایط آب‌وهوایی مطمئن شود.