قلوه گاه

{flank} [علوم و فنّاوری غذا] بخش بدون استخوان و ورق شکل لاشه که بین دنده و ران است

قُلوه گاه بخش میانی لاشهٔ گاو و گوسفند است که شامل پهلو و کمر ( منهای راسته و فیله ) و پیش ناف ( گوشت شکم ) و گهگاه دَم سینه و دنده می باشد و بنابراین از جلو ( پیش ) به سردست و از عقب ( پس ) به ران و از پشت ( کول ) به راسته محدود است. البته باید توجه داشت که در اصل قلوه ها در ناحیهٔ کمری قرار دارند.
قلوه گاه حدود ۲۲ درصد از وزن لاشه را تشکیل می دهد و چون میزان چربی آن به نسبت بالاست، بیشتر مصارف صنعتی دارد و در فرآورده های گوشتی مصرف می شود. البته از قلوه گاه برای مصرف گوشت به صورت چرخ کردن نیز استفادهٔ زیادی می شود.
گوشت قلوه گاه دراز و تخت است و جنس آن به نسبت دیگر برش های گوشت گاو و گوساله سفت تر است.

💡 یک پرنده کامل از یک قصاب، اغلب با قلوه بسته‌بندی می‌شود، گاهی در یک کیسه در داخل حفره بدن بسته می‌شود. گردن اغلب با جمجمه‌ها همراه است. در غرب معمولاً هنگام قصابی، گردن از بدن جدا می‌شود.