فولاد بوته ای

{crucible steel, drill steel} [مهندسی مواد و متالورژی] فولادی با کیفیت عالی 0/4 تا 1/4 درصد کربن که ازطریق ذوب میله های تاول دار در بوته ها و اضافه کردن فِرّوآلیاژها و کربن به آنها تولید می شود

فولاد بوته ای ( قابل خرد شدن )، فولادی است که توسط ذوب آهن خام، آهن و گاهی اوقات فولاد بدست می آید که اغلب همراه با شن، ماسه، شیشه، خاکستر، روغن و غیره، در یک بوته ایجاد می شود.
در دوران باستان ذوب فولاد و آهن با استفاده از آتش زغال یا ذغال غیرممکن بود، زیرا نمی توانستند دما را به اندازه کافی بالاببرند. با این حال آهن خوک ( آهن خام ) دارای محتوای کربن بالاتر و در نتیجه دارای یک نقطه ذوب پایین تر است که می توان آن را راحت تر ذوب کرد، همچنین با خیساندن آهن فرفورژه یا فولاد برای مدت طولانی در آهن مایع آهن خوک، محتوای کربن آهن خوک ( خام ) می تواند کاهش یابد زیرا به تدریج به داخل آهن پخش می شود.
به دلایل بالا فولاد بوته ای ( قابل خرد شدن ) در جنوب و جنوب آسیا در دوران قرون وسطی تولید شد. چ به طور کلی این نوع فولاد، یک فولاد بسیار سخت است، اما لااین روش یک فولاد کامپوزیتی تولید می شود که ناهمگن است و متشکل از یک فولاد بسیار کربن بالا ( آهن خوک ) و یک فولاد کم کربن ( آهن فرفورژه ( گل آهن ) ) است. این امر اغلب در هنگام نورد ورقه یا صیقل دادن فولاد به الگویی پیچیده منجر می شد که مشهورترین نمونه آن ها فولاد دمشق ( wootz ) استفاده شده در شمشیرهای دمشق بوده است که این فولاد در مقایسه با سایر روشهای تولید فولاد آن زمان به دلیل استفاده از شار، اغلب از نظر محتوای کربن و از نظر کیفیت ( فاقد ناخالصی ) بسیار بالاتر بود.
همچنین دلیل لایه لایه بودن فولاد دمشق، قرار گرفتن لایه های کم کربن و پر کربن روی یکدیگر است.
روشهای تولید فولاد با کیفیت بالا توسط بنیامین هانتسمن در انگلیس در قرن هجدهم ساخته شد. هانتسمن از کک به جای ذغال سنگ یا زغال استفاده کرد و به دمایی رسید که فولاد ذوب شود و آهن حل شود.
فرایند هانتسمن از برخی فرایندهای فولاد دمشق متفاوت بود زیرا ذوب شدن فولاد و خنک کردن آن به مدت زمان بیشتری طول می کشید و زمان بیشتری برای انتشار کربن فراهم می شد. در روند هانتسمن از فولاد تاول زده، به جای تبدیل مستقیم از چدن استفاده کرد.
توانایی ذوب کامل فولاد، هرگونه ناهمگنی در فولاد را از بین می برد و اجازه می دهد تا کربن به طور مساوی در فولاد مایع حل شود و نیاز قبلی به آهنگری گسترده را نادیده بگیرد تا تلاش کنند به همان نتیجه برسند. به همین ترتیب، موجب شد فولاد برای اولین بار به سادگی در قالب ها ریخته شود. ساختار کریستالی همگن این فولاد ریخته گری شده، مقاومت و سختی بیشتری در مقایسه با فرمهای قبلی فولاد داشت.