صد سال سیاه

صد سال سیاه. [ ص َ ل ِ ] ( ق مرکب ) هرگز. ابداً. هیچگاه. هیچوقت. و این هنگامی است که گوینده خواهد نفرت و ناخشنودی خود را رساند: میخواهم صد سال سیاه نیاید؛ هرگز رغبت دیدن او را ندارم.

هرگز

💡 روزی که ماه ابروی آن شوخ کم نمود روزی بما گذشت که صد سال غم نمود

💡 گواهی‌های زیادی از زنده بودن این زبان و زبان‌های خویشاوند آن در آناتولی برای چند صد سال پس از فروپاشی امپراتوری هیتی بر جا است.

💡 راه غربت یک قدم رنجش کم از صد سال نیست اشک را از دیده دوری‌کرد تا مژگان سفید

💡 بعد صد سال اگر بر سرِ خاکم گذری سر برآرد ز گِلم رقص کنان عَظمِ رَمیم

💡 این مسیرها از تقربیا ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد تا چند صد سال گذشته رونق داشته‌است

💡 چند صد سال پس از میلاد هادریان دیواری در شمال ساخت تا از حمله‌های پیاپی سلت‌ها جلوگیری کند.