سده نامه ها

[ویکی فقه] از سده هفتم به بعد تألیفاتی بر اساس محدوده زمانی سده فراهم آمد که عمدتاً به شیوه عام و الفبایی است و در شمار سرگذشت نامه ها قرار می گیرد.هر چند پاره ای از آن ها ترکیبی از وقایع و تراجم یا مختص صنفی خاص است، مانند الحوادث الجامعة و التجارب النافعة فی المائة السابعة که منسوب به ابن فُوَطی عبدالرزاق بن احمد (متوفی ۷۲۳)، مورخ و ادیب و کاتب بغدادی، است و سال شمار حوادث ۶۲۶ تا ۷۰۰ عراق و کشورهای اسلامی مجاور آن و نیز وفیات بزرگان و مسائل اداری و اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و نظامی و حوادث طبیعی را در بر می گیرد.
بررسی سرگذشت نامه های اخیر نشان می دهد که مؤلفان آن ها سهم عمده ای را به علما و ادبا و متصوفه اختصاص داده اند و توجه آنان بیش تر معطوف به قلمرو ممالیک و عثمانی، یعنی نواحی مصر و شام و حجاز و یمن و آسیای صغیر، بوده است.هم چنین از مطالعه این آثار می توان به وجود مدارس بسیار به مثابه مراکز نشر علوم اسلامی، و رواج تصوف و طریقت های صوفیه و وجود خانقاه ها و « زاویه » های بسیار در این نواحی پی برد.

💡 جواب: بيشتر از شانزده ساعت كار مى كنم در اينجا نوع كارم با نجف فرق كرده استمصاحبات، مذاكرات و گاهى سخنرانى، خواندن گزارشاتى كه توسط عده اى تهيه مىشود، بررسى نامه ها و تلگرافاتى كه مى رسد و گاهى جواب به آنها كار روزانه امرا تقريبا تشكيل مى دهد.(923)

💡 606- فهرست نام آنان و تاريخ اخذ اجازه نامه ها در كتاب زندگينامه علامه مجلسى، سيد مصلح الدين مهدوى، ج 2، ص 288 به بعد به طور تفضيلى آمده است.

💡 به شرح حالت من نامه ها در اطرافست هزار قافله ام زیر بار او صافست

💡 شود سیاه از آن رفته رفته چشمه بدر که شسته اند درآن نامه ها ز جرم تمام

💡 دوم آنکه در آن وقت که نامه ها به دست بندگان دهند نامه ای به دست راست خواهند داد یا نه؟

💡 این نامه ها بگریه کاظم بشو ز جرم این جهل ها بدانش و علم رضا ببخش