ستایش امیز

( ستایش آمیز ) آمیخته به ستایش.

( ستایش آمیز ) ( صفت ) توام با ستایش قرین ستایش.

💡 سلطان سلاطین نیز مانند بسیاری از القاب، ستایش آمیز با منشأ عربی است که مثل "شاه شاهان"، در فارسی، می تواند ادعای امپراتوری ولی حاکمیت شرعی را بیان کند. از آنجایی که کلمه و مفهوم "امپراتور" در اسلام واژه ای بیگانه محسوب می شد سلاطین عثمانی به صورت رسمی از این لقب استفاده می کردند. عثمانی از لقب پادشاه (به شکل پادیشاه) به عنوان جاگزینی برای لقب سنتی سزار که در امپراتوری بیزانس بود استفاده می کرد.

💡 با وجود پریشانی و قحطی و سختی شدیدی که در واپسین سال‌های فرمانروایی قاوردیان در کرمان حاکم بود، غلبه ملک دینار بر کرمان، ظاهراً به عنوان غلبه یک منجی تلقی نشد. گزارش ستایش آمیزی که صاحب تاریخ عقدالعلی در این باب دارد، دست کم مبالغه‌آمیز است. بعد از سلاجقه کرمان قدرت محلی آن جا مدت زیادی در دست ملک دینار و اولاد او نماند و اندک زمانی بعد، براق حاجب، به آنجا آمد و سلسله قراختاییان را به وجود آورد.

💡 «پایداری سرسخت و ستایش آمیز فصلنامه ره آورد با وجود دشواری‌های توانفرسای انسانی، مالی، فنی و فرهنگی، نشانه عزم راسخ و پشتکار روزانه سردبیر و همکارانش است، به دور از جنجال‌های مبتذل سیاسی.»