زمین کینه

زمین کینه. [ زَ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) شخصی که سخت کینه باشد و کینه ٔاو بکمال خست و پست فطرتی باشد. ( غیاث ) ( آنندراج ).

شخصی که سخت کینه باشد و کینه او بکمال خست و پست فطرتی باشد.

💡 به کینه جهان پهلوان زین سپس نماند به توران زمین هیچ کس