ز خود شدن

ز خودشدن. [ زِ خوَدْ / خُدْ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) بیخود و بیهوش شدن. ( ناظم الاطباء ). از خود شدن. بیخبر و بیهوش شدن. ( رشیدی ). بیهوش شدن. از خود رفتن و مدهوش گشتن و بیحس شدن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به از خود شدن و از خود رفتن شود.

💡 صبح و شامش روی در خود داشتی یکدمش غافل ز خود نگذاشتی

💡 که مستان ز خود خیمه بیرون زنند دگر روی پیمانه در خون زنند

💡 بگفتی این و بیهوش اوفتادی ز خود کرده فراموش اوفتادی

💡 ابلیس سزای خود ز خود بینی دید تو نیز مکن و گر کنی خود بینی

💡 ز خود ره بر سوی خود اندر اینجا توئی جان بس همی مگذر در اینجا

💡 گر میان دوست می‌خواهی ز خود شو برکنار در میان فرقی بود از دشمنی تا دوستی