( خوش آهنگ ) خوش آهنگ. [ خوَش ْ / خُش ْ هََ ] ( ص مرکب ) آنکه در نغمه های آواز تصرفات نیکو و مطبوع کند. ( ناظم الاطباء ). مردمان خوش آواز یا موسیقی دان. ( لغت نامه محلی شوشتر نسخه خطی ). || که بگوش خوش آید. ( یادداشت مؤلف ). گوش نواز.
عالم از ناله عشاق مبادا خالی
که خوش آهنگ و فرح بخش نوائی دارد.حافظ.
( خوش آهنگ ) دارای آهنگ و صدای خوشایند و دل نشین.
( خوش آهنگ ) آنکه در نغمه های آواز تصرفات نیکو و مطبوع کند یا که بگوش خوش آید.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بوی گل آورد باد، باده ی گلرنگ کو؟! منطق بلبل گشاد، چنگ خوش آهنگ کو؟!
💡 تو نو گل چمن و بیوفا و لیک (سحاب) به گلستان وفا بلبل خوش آهنگ است
💡 ثالثا: از آن رو ابوموسى مورد قبول قاريان قرآن قرار گرفت و روى او تاءكيد داشتندكه او به عنوان يكى از بهترين قاريان قرآن، داراى صدايى خوش آهنگ و حنجره داوودىبود.
💡 داورا بلبل دستان زن معنی وحشی که خوش آهنگ ترین طایر این گلزار است
💡 چون کلک خوش آهنگ تو، امروز حزین نیست مضراب نوازی که نوآموز نباشد
