خندان کردن

خندان کردن. [ خ َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) بخنده درآوردن. خنداندن. خندانیدن. ( یادداشت بخط مؤلف ). || شکافته کردن. شکفته کردن:
گفت در گوش گل و خندانش کرد
گفت با لعل خوش و تابانش کرد.مولوی.نار خندان باغ را خندان کند
صبحت مردانت چون مردان کند.مولوی.

بخنده در آوردن خنداندن

💡 عاشقان خون از برای گریه کردن می خورند تو ستمگر می خوری خون تا لبی خندان کنی

💡 کجا آن همه روز کردن به شب دل و دیده گریان و خندان دو لب