حکومت از دیدگاه فلاسفه

[ویکی فقه] آرا و سیره فیلسوفان و حکمای یونان باستان به ویژه سقراط، افلاطون و ارسطو درباره حکومت همواره مورد توجه فیلسوفان مسلمان بوده است.
سقراط حکومت عامه را که در آن زمان در آتن رایج بود، نوعی هرج و مرج و در نتیجه، نامطلوب می شمرد.
دیدگاه افلاطون درباره حکومت عامه
افلاطون عالی ترین آرمان حکومت را در مدینه فاضله، که سعادت دنیا و آخرت ( خیر مطلق ) را فراهم می آورد، می دانست، به نظر او حکومت عامه مردم به دور از حکمت و حکومت استبدادی موجب پایمال شدن منافع و مصالح عمومی است و فیلسوفان بهترین فرمانروایان اند.
← شرایط حاکم از دیدگاه افلاطون
ارسطو رمز کارآییِ حکومت را دو چیز می دانست: پیروی مردم از قوانین و خوب بودن قوانین.
وی در کتاب سیاست، اهداف حکومت و اَشکال مطلوب و نامطلوب آن را توضیح داده و به تفصیل، ویژگی های حکومت پولیتی ( حکومت طبقه متوسط ) و وجوه تمایز و تفاوت آن با دیگر انواع حکومت را بررسی کرده و این نوع حکومت را ستوده است. وی، همچنین بخشی را به بررسی علل و عوامل تباهی حکومت و راه های تضمین بقای آن اختصاص داده است.
حکومت در منابع فلسفی اسلامی
...

💡 فلسفه که به‌همت کانت شهرتی یافته بود، به‌سرعت تبدیل به آلت کسب منافع شد؛ منافع حکومت از بالا و منافع خصوصی از پایین.

💡 ناپولیتانو خود را لیبرترینی حامی حیات و یک لیبرترین محافظه کار معرفی می‌کند. او با مجازات اعدام مخالف است و می گوید حکومت از اقتدار اخلاقی اجرای اعدام برخوردار نیست.

💡 در سال ۱۲۶۴ق ناصرالدین شاه که به تخت نشست و امیرکبیر را به عنوان صدراعظم برگزید حسنعلی‌خان نیز توانست به کمک امیرکبیر حکومت از دست رفته گروس را دوباره به خاندان خود برگرداند و بار دیگر ریاست افواج گروس را بر عهده گرفت.

💡 نیروهای اشغالگر عراق کمی پس از شکست صدام حسین حکومتی با عنوان ائتلاف موقت در این کشور ایجاد کردند تا به عنوان یک حکومت انتقالی عمل کند. این حکومت با اتکا به قطعنامه ۱۴۸۳ شورای امنیت سازمان ملل (۲۲ مه ۲۰۰۳) و قوانین جنگ، خود را واجد تشکیل قوای مجریه، مقننه و قضائیه می‌دانست. این حکومت از ۲۱ آوریل ۲۰۰۳ تا ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴ به‌مدت چهارده ماه تمامی اختیارات عراق را در دست داشت.