تاریخ مصر جدید

تاریخ مصر جدید. [ خ ِ م ِ رِ ج َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مؤلف کشاف اصطلاحات الفنون در ذیل کلمه تاریخ آرد: و از آنجمله تاریخ قبط جدید است. نام ماههای آن عبارتند از: توت، بابه، هثور، کیهک، طوبه، امشیر، برمهات، برمرزه، بشنسد، بونه، ابیب، مسری. و روزهای سالشان مانند روزهای سال رومی است ولی ماههای این سال سی روزی است و خمسه مسترقه را به آخرین ماه سال که مسری است افزایند و کبیسه را در حقیقت به آخر سال افزایند و اول سال آنها که بیست وهفتم ماه «آب » رومی است مگر آنکه سال رومی کبیسه ای باشد که در آن هنگام اول سال سی ام آن ماه است و مبداء این تاریخ هنگام چیرگی دقیانوس پادشاه روم بر مصر است و آن از مبداء تاریخ روم 217291 روز مؤخر است. و ابتدایش روز جمعه است و مردم مصر و اسکندریه براین تاریخ اعتماد دارند. ( کشاف اصطلاحات الفنون چ احمد جودت ج 1 ص 65 ). رجوع به تاریخ مصر و تاریخ مصر قدیم شود. بیرونی در التفهیم آرد:... و اما قبطیان نو که اکنون اند و سالها کبیسه همی کنند با رومیان تاریخ از «اغسطس » دارند که اول قیصر بوده است و بکتابهای نجومی تاریخ «دقلطیانوس » یافته همی شود و این آخر ملکان روم است که کافر بودند و از پس او ترسا شدند. ( التفهیم چ جلال همائی ص 238 ). رجوع بتاریخ مصر شود.

💡 پادشاهی کهن دوره‌ای از تاریخ مصر در هزاره سوم پیش از میلاد است که در آن مصر نخستین پیشرفت‌های عظیم خود در زمینه تمدن و شهرسازی را تجربه کرد. این دوره در بر گیرنده دودمان سوم تا دودمان ششم (۲۱۸۱–۲۶۸۶ پ. م) است. این دوران پس از خود دوره‌ای از هرج و مرج، از هم گسیختگی، و افول فرهنگی را تجربه کرد که مصرشناسان به آن دوره نخست میانی - یا آنگونه که مصریان نوشته‌اند «دوره نخست بیماری» - می‌گویند.

💡 خسه‌خموی از این لحاظ در تاریخ مصر منحصر به فرد است که هر دو نشان هوروس و ست را در سرخ خود دارد. این به احتمالی به منظور ایجاد همدلی و یکپارچگی میان گروه‌های متخاصم بوده است. نشان ست بعدها دیگر به کار برده نمی‌شود. او همچنین نخستین فرعون شناخته شده است که دستور ساخت تندیس‌هایی از خود را داده.