ایه 42 سوره ابراهیم

دانشنامه اسلامی

[ویکی اهل البیت] آیه 42 سوره ابراهیم. وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا یَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا یُؤَخِّرُهُمْ لِیَوْمٍ تَشْخَصُ فِیهِ الْأَبْصَارُ
و (ای رسول ما) هرگز مپندار که خدا از کردار ستمکاران غافل است، بلکه (کیفر) ظالمان را به تأخیر می افکند تا آن روزی که چشمها (یشان) در آن روز خیره و حیران است.
و خدا را از آنچه ستمکاران انجام می دهند، بی خبر مپندار؛ مسلماً آنان را برای روزی که چشم ها در آن خیره می شود، به تأخیر می اندازد.
و خدا را از آنچه ستمکاران می کنند غافل مپندار. جز این نیست که آنان را برای روزی به تأخیر می اندازد که چشمها در آن خیره می شود.
و مپندار که خدا از کردار ستمکاران غافل است. عذابشان را تا آن روز که چشمها در آن خیره می ماند، به تاخیر می افکند.
گمان مبر که خدا، از آنچه ظالمان انجام می دهند، غافل است! (نه، بلکه کیفر) آنها را برای روزی تأخیر انداخته است که چشمها در آن (به خاطر ترس و وحشت) از حرکت بازمی ایستد...
And never think that Allah is unaware of what the wrongdoers do. He only delays them for a Day when eyes will stare.
Think not that Allah doth not heed the deeds of those who do wrong. He but giveth them respite against a Day when the eyes will fixedly stare in horror,-

جمله سازی با ایه 42 سوره ابراهیم

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 فاطمه عليهاالسلام ميزان است از حيث اعتقاد بمبدء و معاد زيرا آنحضرت بحكم انا للهو انا اليه راجعون مبدء عالم را خدا و سير نهائى مخلوقات را منتهى بسوى خدا ميداندكما اشار اليه نص الكتاب الالهى ان الى ربك الرجعى آيه 8 سوره العلق و ان الى ربك المنتهى آيه 42 سوره النجم

💡 در اين آيه مساله خواب به عنوان توفى روح ذكر شده، همين معنى در آيه 42 سوره زمر وآيات ديگرى از قرآن نيز آمده است، درست است كه واژه توفى گاهى به معنى مرگ آمده ومتوفى به معنى مرده است، ولى حتى در اينگونه موارد نيز حقيقتا به معنى مرگ نيست،بلكه به معنى تحويل گرفتن روح مى باشد و اصولا در معنى توفى، مرگ نيفتاده، وماده فوت از ماده وفى به كلى جدا است.

💡 در آيه 42 سوره يونس مى خوانيم: ا فانت تسمع الصم و لو كانوا لا يعقلون: (آيا تومـى تـوانـى صـداى خـود را بـه گـوش كـران بـرسـانـى هـر چـنـدتعقل نمى كنند)

💡 به ضرورت دين مبين اسلام، هر يك از ما انسانها در بدن خود، يك روحمستقل داريم كه هنگام مرگ، از بدن ما خارج شده و در جهان باقى مى ماند. و چون روزقيامت فرا رسيد، بدنها از خاك مى رويند هر كسى به بدن خود باز مى گردد. و انسانهمان انسان دنيايى مى شود. انكار روح مستقل، موجب كفر است. صريحترين آيه شريفه دراين باره - قطع نظر از آيات نفخ روح - آيه 42 سوره مباركه زمر مى باشد كه مىفرمايد:

💡 در ذيل آيه 42 سوره بقره كه همين مضمون را در بر داشت، بحثهاى ديگرى در اين زمينهگذشت.