اندر میان کردن

اندر میان کردن. [ اَ دَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) توسیط. ( تاج المصادر بیهقی ). واسطه قرار دادن؛ میانجی کردن: چون معدل این بشنید صلح پیش آورد و کثیربن احمدبن شهفور اندر میان کرد و مشایخ شهر را. پس ایشان صلح فرونهادند. ( تاریخ سیستان ). آخر کورگی بگریخت و نهان شد و باز کس اندر میان کرد و با حفص او را ایمن کرد و بیرون آمد. ( تاریخ سیستان ). || در میان نهادن. درمیان گذاشتن: صلح فرونهادندو سوگندان مغلظه اندرمیان کردند. ( تاریخ سیستان ).

توسیط. میانجی کردن یا در میان نهادن. در میان گذاشتن.

💡 او هنوز اندر میان مهد و خیل جاه او برتر از ایوان چرخ و اوج کیوان آمدست

💡 دل جایگاه دارد اندر میان آتش تو در میان آن دل چون جایگاه داری

💡 از خدا خواهم ز جان خوش دولتی با او نهان جان ما اندر میان و شمس دین اندر کنار

💡 اندر میان لشگر تو کی عیان بود گر کم شود هزار ور افزون شود هزار