اند و دند

اند و دند. [ اَ دُ دَ ] ( ص مرکب، از اتباع ) بمعنی تار و مار که زبر و زیر باشد و هم پاشیده و پراکنده باشد. ( از هفت قلزم بنقل از یادداشتهای لغت نامه ). و رجوع به اندوند شود.

💡 مى بينم كه لذات، دنياوى فرزندان آدم را فريفته است. از چه رو مغرورند؟ كه در آغاز،(منى ) بوده اند و از چه روى مى بالند، كه پايانشان مرگست.

💡 O پيروى و اطاعت عقلانى مانعى ندارد، مورد انتقاد قرآن، تقليد از كسانى است كه نه خود داراى تعقّل بوده اند و نه هدايت انبيا را پذيرفته اند.

💡 اينجا بود كه آيه مورد بحث بر پيامبر نازل گرديد و اعلام داشت: آنها كه به اديان حقايمان حقيقى داشته اند و پيغمبر اسلام را درك نكرده اند داراى اجر و پاداش مؤ منان خواهندبود.

💡 26) سوره آل عمران، آيه 169. (اى پيامبر!) هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خداكشته شدند، مردگانند! بلكه آنان زنده اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى شوند.

💡 چه چیزی مگرت پیش آمده، آیا ابرهایت نقصان گرفته اند یا بادها سر از فرمانت کشیده اند و یا آنکه آنچه در اختیار داری نقصان یافته است؟ و یا این که خشم تو بر گناهکاران زیادت گشته است؟