انابه در سختی ها

[ویکی فقه] انابه در سختی ها (قرآن). در سختی ها و مشکلات اکثر انسان ها روی به درگاه الهی می آورند و از معاصی انجام داده اظهار پشیمانی می کنند.
همان طور که خداوند در قرآن فرمودند آن هنگامی که بشر در سختی ها می افتد به سوی ایشان رجوع کرده و انابه می کند. واذا مس الناس ضر دعوا ربهم منیبین الیه...(و آن کس که راستی آورد و آن را باور نمود آنانند که خود پرهیزگارانند.) تفسیر صافی می فرماید: «واذا مس الناس ضر شدة دعوا ربهم منیبین الیه راجعین الیه من دعاء غیره ثم اذا اذاقهم منه رحمة خلاصا من تلک الشدة اذا فریق منهم بربهم یشرکون فاجاؤا الاشراک بربهم الذی عافاهم.» واذا مس الانسـن ضر دعا ربه منیبا الیه...(و چون به انسان آسیبی رسد پروردگارش را در حالی که به سوی او بازگشت کننده است می خواند سپس چون او را از جانب خود نعمتی عطا کند آن( مصیبتی) را که در رفع آن پیشتر به درگاه او دعا می کرد فراموش می نماید و برای خدا همتایانی قرار می دهد تا (خود و دیگران را) از راه او گمراه گرداند بگو به کفرت اندکی برخوردار شو که تو از اهل آتشی.) در این آیه شریفه کلمه انابه به معنای بازگشتن آمده است....انسان بالفطره خداشناس است و در حال اضطرار رو به اوست ولی درحال تنعم و خوشی، غافل از او.

💡 اندازه‌گیری سختی به روش موس در مقایسه با سایر روش‌ها ساده‌تر می‌باشد، اما این روش محدودیت‌هایی هم دارد. به همین دلیل از آن در سختی‌سنجی‌های دقیق علمی استفاده نمی‌شود.

💡 گفت: خداوند هر دو جماعت را بکشد. گروهیشان خونم را همی خواهند و گروهی مالم را. یکی از خواص گفت: امیر در سختی و آسانی یکسان ظریف الطبع است.

💡 بمیر «عشقی » ار آسایش آرزو داری که هر که مرد، شد آسوده، زنده در سختی است

💡 به هرحال رحیم کن کن به زودی به ثروت زیادی رسید. هرچند که بواسطهٔ امساک و خسّت خویش، همچنان خود و خانواده‌اش را در سختی نگاه می‌داشت. از جمله با اینکه نایب فراشخانه شاهی شده بود، خانهٔ خود او فرّاش نداشت و در سفرها همانند پست‌ترین و پایین‌ترین فراش‌ها، بر شتر سوار می‌شد.

💡 نشسته چو رگ یاقوت در خون جگر جویا غمش در سختی از بس بگذراند روزگارم را

💡 تو در کار دالم سستی و من در سختی افتاده اگر سخت آیدت ور نه به غایت سست پیمانی