ازادی در پذیرش دین

[ویکی فقه] آزادی در پذیرش دین. با بررسی حیات شریف و پربار پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم)، به این نتیجه خواهیم رسید که روش و سیره عملی رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) در طول تبلیغ دین مبین اسلام همواره بر این بوده است که انسان ها در پذیرش دین آزاد باشند و به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی افراد مجبور به پذیرش امری که خلاف خواستۀ آنان است نشوند، چرا که آزادی در پذیرش دین از مفاد آیین دین اسلام و دستور خداوند متعال است.
برای کلمۀ آزادی معانی مختلفی ذکر شده است. معنای لغوی آزادی را می توان خلاف بندگی و رقیت و عبودیت و اسارت و اجبار دانست.
دهخدا، علی اکبر، لغت نامۀ دهخدا، ج۱، ص۷۷.
با بررسی حیات شریف و پربار پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم)، به این نتیجه خواهیم رسید که روش و سیره عملی رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) در طول تبلیغ دین مبین اسلام همواره بر این بوده است که انسان ها در پذیرش دین آزاد باشند و به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی افراد مجبور به پذیرش امری که خلاف خواستۀ آنان است نشوند، چرا که آزادی در پذیرش دین از مفاد آیین دین اسلام و دستور خداوند متعال است، آنجا که به پیامبرش می فرماید:«وَ اِنْ اَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِکینَ اسْتَجارَکَ فَاَجِرْهُ حَتَّی یَسْمَعَ کَلامَ اللَّهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَاْمَنَهُ ذلِکَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَعْلَمُون؛
توبه/سوره۹، آیه۶.
۱. ↑ دهخدا، علی اکبر، لغت نامۀ دهخدا، ج۱، ص۷۷.۲. ↑ انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، ج۱، ص۸۹.۳. ↑ توبه/سوره۹، آیه۶.
...

💡 از سال ۱۳۸۷ طرح بومی‌گزینی توسط دولت وقت در پذیرش دانشجویان در ایران اعمال شد که این طرح با اعتراض‌هایی روبه‌رو شد و پس از مدتی این طرح توسط نمایندگان مجلس به بومی‌گزینی جنسیتی تبدیل شد.

💡 براساس مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در تاریخ ۱ تیر ۱۴۰۰، از سال ۱۴۰۲ در پذیرش دانشگاه‌ها سهم سوابق تحصیلی ۶۰ درصد و سهم کنکور سراسری ۴۰ درصد خواهد بود.

💡 متغیرهای رفتاری نظیر میزان مهارت نیروی انسانی بنگاه‌ها، حجم سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه و نرخهای دستمزد، از عوامل مهمی هستند که در پذیرش کسب و کار الکترونیک توسط بنگاه‌ها مؤثرند. هرقدر بنگاه تجاری در سطح بین‌المللی از نیروی انسانی متخصص بیشتری برخوردار باشد و منابع بیشتری را به سرمایه‌گذاری تخصیص دهد، موقعیت بهتری در جذب و پذیرش کسب و کار الکترونیک دارد.

💡 قانونی در سال ۱۹۲۰، در دولت پال تلکی وضع شد که بر پایه آن نرخ قومی دانش‌آموزان باید با نرخ قومی جمعیت مطابقت داشته باشد. محدودیت‌ها در سال ۱۹۲۸ کاهش یافتند. معیارهای نژادی در پذیرش دانشجویان جدید حذف شدند و معیارهای اجتماعی جایگزین آن‌ها شدند.