احمد بن هارون بردیجی

[ویکی فقه] بَردیجی، ابوبکر احمدبن هارون بن روح بردعی، محدث، فقیه و رجالی قرن سوم و چهارم است.
در حدود ۲۳۰ در بردیج، از توابع بَرذعه در ارّان ( جمهوری آذریایجان کنونی)، چشم به جهان گشود و در رمضان ۳۰۱ در ۷۱ سالگی در بغداد دیده از جهان فروبست.
بعضی از حفاظ و محدثان نسبت بردعی به احمدبن هارون را انکار می کنند و او را بردعی بردیجی می نامند.
از سوانح زندگی وی اطلاع چندانی در دست نیست.
به گفته معاصران و استادش، ابوسعید اشَجّ، بردیجی به شهرهای دیگر مسافرت می کرد و حدیث می نوشت.
مسافرتهای او به اصفهان نیز احتمالاً به همین منظور بوده است.
اساتید
ابوبکر بردیجی در زمان خود، از استادان و مشایخ بزرگ کسب معرفت کرد.
در نیشابور از محمدبن یحیی ذُهلی استماع حدیث کرد و نزد مشایخ بزرگی چون نصربن علی جهضمی، یحیی بن عبدالله کرابیسی، ابوسعید اشَجّ و هارون بن اسحاق همدانی تلمذ کرد.
ابوعمر مستملی در۲۵۵ در مسجد محمدبن یحیی ذُهلی از احمدبن هارون بردیجی حدیث شنیده و در بیان مقام بلند او گفته است که در میان ائمه اهل حدیث، جز ابوبکر بردیجی کسی را نمی شناسم.
در بیروت از عباس بن ولیدبن مزید، در دمشق از زیدبن محمدبن عبدالصمد و ابازُرعه و در حِمْص از محمدبن عوف و دیگر محدثان و مشایخ بزرگ آن عصر حدیث آموخت.
شاگردان
از شاگردان مشهور وی جعفربن احمدبن سنان قطان، ابوبکر محمدبن عبدالله شافعی، علی بن محمدبن لرجوع کنید به لرجوع کنید به و ابوالقاسم سلیمان بن احمد طبرانی را می توان نام برد.
او از محدثان بزرگی است که شاگردان، مشتاقانه در محضرش حاضر می شدند.
علاقه به جمع آوری احادیث
...

💡 و نيز در همان كتاب از حسين بن هارون از امام صادق (عليه السلام ) روايت كرده كه درذيل جمله (انّ السّمع و البصر والفوآد...) فرمود: خداى تعالى از گوش مى پرسدكه چه شنيدى و از چشم سؤ ال مى كند كه به چه چيز نگريستى و از قلب پرسش مى كندكه بر چه چيرهائى معتقد شدى.

💡 صحیفه‌ی سجّادیه، مجموعه‌ای از ۵۴ دعا و نیایش است که سجاد املا کرده و باقر و برادرش زید بن علی آن را در دو نسخه نوشته‌اند. اولین راوی این صحیفه، متوکل بن هارون بلخی، از اصحاب جعفر صادق است. صحیفه‌ی سجّادیه نخستین بار توسط ویلیام چیتیک به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است.

💡 متوکل بن هارون از اصحاب جعفر صادق است و می‌گوید: «از من ۱۱ دعا ساقط شده و من ۶۴ دعا را روایت می‌کنم». متوکل مجموعه‌ای را که در اختیار داشته به جعفر صادق عرضه کرده و با نوشته محمد باقر مقابله می‌کند و هیچ تفاوتی بین آنها نمی‌یابد. او از مجموعه ۷۵ دعای صحیفه، ۶۴ دعا را می‌نویسد که در مجموعه حاضر تنها ۵۴ دعای آن موجود است.

💡 البته يحيى از جمله روات احاديث نبود لذا علمارجال زياد در شرح حال او تفصيل نداده اند، امّا آنچه در سند صحيفه سجاديه مى بينيم،شاهد اين است كه يحيى از علاقه مندان و ارادتمندان امام صادق (عليه السلام ) است و بهامامت او اعتراف و اقرار دارد. و اين چند جمله شاهد اين است كهمتوكل بن هارون نقل مى كند: